Μεταξύ τού χθες και τού αύριο

Η σημερινή πραγματικότητα είναι σαν τη χθεσινή ψευδαίσθηση

όταν αυτή μοιάζει με την ξεθωριασμένη επιθυμία

όσο το χρώμα κι' η ιδεολογία ασκούν περισότερα προνόμια

στην πνευματική ή επιούσια πενία ή την ευημερία.

Η τέχνη και ο ακήρυχτος πόλεμος

Η τέχνη δεν κρύβει τον ανταγωνισμό των δύο φύλων, δεν κρύβει τον ανταγωνισμό Madonna-Michael Jackson*, Eminem ..., όπως δεν κρύβει την πιθανή εξέλιξη της οικογένειας στο βασίλειο τής ιστορίας ή στο πεδίο της βιολογίας με την ταινία "Mama mia", γυρισμένη στα νησιά του Αιγαίου της Αθηνάς σοφίας και της μητέρας Παναγίας.

.

*Ενδιαφέρον έχουν οι αριθμοί αναζήτησης στο Διαδίκτυο με αναλογίες 1 προς 7 υπέρ του Μichael Jackson. Γι' αυτό οι πολιτικοί εμφανίζονται μετά των συζύγων, ο καθείς με τον ρόλο του, ώστε να μην δημιουργείται ζήτημα εκ των ουκ άνευ. Ο Μπερλουσκόνι υστερεί μεν αλλά μάχεται με αρκετή δόση επιτυχίας στη σκληρή αυτή μάχη, εντός των εξαιρετικών συνθηκών της ιταλικής ιστορίας.

ΑΙΓΑΙΟ: Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.

Δεν χρειάζεται να ανακυρηχθεί διότι είναι ήδη Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ. Διότι πως αλλοιώς μπορεί κανείς να πει την πρώτη θάλασσα του ανθρωπίνου πολιτισμού την οποία εξημέρωσε ο περιπλανημένος Οδυσσέας την εποχή του Ομήρου ή της εκστρατείας του Ιάσονα, όπως ο Νώε πάτησε την κορφή του Αραράτ, οι Σουμέριοι και οι Φαραώ τις κοιλάδες των ποταμών του Ευφράτη και του Νείλου με τη Τζικουράτ, τις Αμίδες του Πυρός και τον Πύργο της Βαβέλ.
Διότι το Αιγαίο αποτελείται απ' όλα τα μνημεία της Παγκόσμιας κληρονομιάς που βρίσκονται στον ελληνικό χώρο, ως μιά θαλάσια βενετική Μητρόπολη η οποία ταυτόχρονα προστατεύεται απτήν μεγαλύτερη συμμαχία της Παγκόσμιας ιστορίας ώστε να φιλοκαλούμεν μετ' ευτελείας άνευ ή μετά μαλθακίας. Το Αιγαίο δεν έγινε ακόμη μία Πόλη ούτε φυσικά μία εναλλακτική μορφή Αστεως διότι δεν συμπεριέλαβε την ενδοχώρα της Μικράς Ασίας, σαν την ξεχασμένη πρόταση στην 10η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας, βεβαίως είναι ο μεταφορικός τόπος της χαμένης Ατλαντίδας όταν δεν συνδέεται με τον τόπο της Τροίας. Αραγε δεν είναι άμοιρη η θάλασσα του Αιγαίου και τόπος σύγκρουσης Βενετικής και Οθωμανικής κυριαρχίας που δεν συντέθηκε σχεδόν ποτέ και πουθενά, μέσα σε Κάστρα ή Γιοφύρια.
Απορίας άξιον η πολιτικοστρατιωτική ανασφάλεια που καλλιεργείται, βεβαίως αντιληπτή ως σύγκρουση για την επανόρθωση μίας άλλης αδικοπραξίας που εξοικονομεί ως δαπάνες εξοπλισμού και λαμβάνει χώρα εντός των συνόρων με την ανατροπή αξιών. Αλλά οι μύθοι και το φαντασιακό έχουν ημερομηνία λήξης και ανανέωσης ώστε να επείγει η προετοιμασία

Το ζήτημα της κατάργησης της υποχρεωτικότητας στην εκπαίδευση

.
Harran,
.
Διατρέχουμε μία περίοδο όπου συνεχώς ανεβαίνει το ποσοστό της άτυπης εκπαίδευσης εις βάρος της τυπικής. Αργά ή γρήγορα η αυτονόητη επιμήκυνση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης να συμπεριλάβει και το Λύκειο έρχεται ταυτόχρονα με την αυτοαναίρεση της.
Οπωσδήποτε οι προσλήψεις εκπαιδευτικών πρέπει να αποροφήσουνε τις περισότερες δαπάνες στον προϋπολογισμό της αυριανής εκπαίδευσης. Εφόσον καταργηθεί η τάξη των 30 μαθητών και προσαρμοστεί στην ομάδα των 10 μαθητών με λιγότερες εκπαιδευτικές ώρες και ύλη , μέτρα υλοποιήσιμα που ήδη έχουν δρομολογηθεί, μπορεί κανείς να ελπίζει στην αναζήτηση ενός εκπαιδευτικού διαφορετικού απτόν επιλοχία, την "μαμά του λόχου".
Μία ουσιαστική διέξοδος στον νέο ρόλο του εκπαιδευτικού είναι η άσκηση μάθησης εκτός σχολείου, κυρίως σε βιβλιοθήκες, χώρους αναψυχής, τηλεθέασης, εργασίας συνάθροισης, εργασίας υπό ορισμένας και ελεγχόμενας συνθήκας. Ταυτόχρονα μπορεί να επεκταθεί η επιμόρφωση των γονέων από τους εκπαιδευτικούς των μαθητών.
Το κυρίαρχο ερώτημα είναι το εφικτόν της υπόθεσης, κυρίως λόγω του μειωμένου κοινωνικού κεφαλαίου εμπιστοσύνης. Το ζήτημα της κρατικής εκπαίδευσης μετατίθεται στην οικογένεια την οποία ούτως ή άλλως ανήκει και πανθομολογουμένως την επικαλούνται άπαντες. Κανείς συντελεστής του κρατικού συστήματος εκπαίδευσης δεν τολμά να προλάβει τις εξελίξεις ούτε όταν αυτές μας έχουν ξεπεράσει. Η υποχρεωτική εκπαίδευση είναι επίπεδη και αφορίζει όσους επικαλούνται την ευθύτητα της.
Ωστόσο το ερωτηματικό με το αυγό του Κολόμβου αν μπορεί να σταθεί όρθιο υπάρχει, σαν την κατάργηση της υποχρεωτικής εκπαίδευσης δια του Κοινοβουλίου και της συναίνεσης της εκπαιδευτικής κοινότητας.
Ιδού πεδίο δόξας λαμπρό για την επώνυμη, διάσημη, ετεροαπασχολούμενη και υποαπασχολούμενη διανόηση που δεν βιώνει ανώνυμα, την εκκλησία τα κόμματα και την τηλεόραση, να ενθαρύνει τους πολιτικούς στην σωστή κατεύθυνση και να στηρίζει την υπόθεση.
Αλλοιώς ... στο ίδιο έργο θεατές.
Αυτή η υπόθεση περί κατάργησης της υποχρεωτικότητος όχι μόνο δεν είναι σοφή αλλά σχεδόν βλακώδης και ολίγον εφικτή, ενδεχομένως να την πάρει το ποτάμι, ενδεχομένως το τιμόνι να την οδηγεί σε ναυάγια ή Ιθάκες. Η πραγματικότητα είναι ότι καμμία Τροία δεν έχει αλωθεί πλην της παλαιάς τεχνολογίας, παραδόξως αυτή να έπεται της Οδύσειας και να την προϋποθέτει.
Βέβαια ο ισχυρός αντίλογος λέει ότι πρώτα να εκσυγχρονιστεί η εικόνα της εκπαίδευσης και μετά να γίνει εθελοντική. Η πραγματικότητα έχει δείξει ότι στην αλήθεια φτάνει κανείς και από λάθος(;) Κολομβιανό δρόμο αρκεί να πιστεύει ότι η γη είναι σφαιρική, όπως την εκμεταλεύτηκε δεόντως το Βατικανό με την διακριτική υποστήριξη στον Κολόμβο.

Τίνος είναι γυναίκα το παιδί; Τι απαντά η ηθική της Θεωρίας Παιγνίων

.
"Σόδομα και Γόμορα γίνονται εδώ μέσα" έλεγε η μέντορας του Λαζόπουλου η αξέχαστη ηθοποιός Σαπφώ Νοταρά.
"Μπουρλόοτο" ξανάλεγε η ίδια αναμαλιασμένη σαν
δημοσιογράφος κρατώντας τα μαλλιά της.
Τίνος είναι γυναίκα το παιδί;
της πεθεράς!;
Μήπως είναι και του πεθερού
Ηλέκτρα δε σε λένε.
Παρεξηγιάρη εσύ γαμπρέ
λίγη εμπιστοσύνη δείξε μπήξε
ολίγην θεωρία παιχνίδι είναι παίξε
η ηθική ισοροπία αποδεδειγμένα με
τίποτε δε χάνεται
.
φοτο viauncovering

Τις πταίει; Μία απάντηση στον Θ. Γιαλκέτση

Με αφορμή τη σύλληψη του Αϊχμαν και την δίκη του στο Ισραήλ, η Χάνα Αρεντ παρακολουθεί την δίκη ως απεσταλμένη της "New Yorker" και γράφει το βιβλίο
"ο Αϊχμαν στην Ιερουσαλήμ".
Με αφορμή αυτό το βιβλίο ο Θ. Γιαλκέτσης γράφει μία κριτική για να επιστήσει την πηγή του κακού Αϊχμαν, αν δηλαδή ευθύνεται η προσωπικότητα τού Αϊχμαν ή το πολίτευμα του.
Αρχικά, φαίνεται να θέτει το δήθεν άλυτο δίλημμα αν η "κότα κάνει το αυγό ή το αυγό την κότα". Στο φινάλε μίας αρχικής παράθεσης των αντιλήψεων της Χάνα Αρεντ και την συνέχεια δικών του παραθέσεων, καταλήγει στη ηθική καταδίκη των καθεστώτων και απαλλάσει τους υπηρέτες των όπως ο Αϊχμαν με το γνωστό άλλοθι των απάνθρωπων καθεστώτων.
Ομως όλοι ξέρουνε απτό ποδόσφαιρο ότι αν ένας ποδοσφαιριστής δεν παίξει καλά ευθύνεται ο ίδιος και ο οπαδός της ομάδας του δεν διασύρεται απο αντίπαλους φιλάθλους αλλά απτόν ποδοσφαιριστή και στυλοβάτη του καθεστώτος/ομάδας.
Ανεξαρτήτως αν έγινε Ολοκαύτωμα Εβραίων ή όχι, βεβαίως έγινε Ολοκαύτωμα Γερμανών και ΕυρωΑμερικανών. Ο Αϊχμαν λόγω ματαιοδοξίας ηγείται, παίζει "άσχημα" και το καθεστώς χάνει την μάχη. Αρα, μας λέει ο κ. Θ. Γιαλκέτσης δια γραφίδος Τοντόρωφ ότι φταίνε οι οπαδοί του καθεστώτος. Στη πραγματικότητα πρόκειται για ένα ιστορικό ραντεβού κακών-βιαστικών οπαδών και παικτών. Το "Πείραμα", ο Ο.Α.Ε., η Bad Bank είναι αποκαλυπτικά όταν θέτουν το δίλημμα υποκρισία-φάρσα ή πραγματικότητα, συνήθως η απάντηση είναι στον δόλο ή στην ανιδιοτέλεια του ανταγωνισμού.
Προφανώς η κριτική του Θ.Γιαλκέτση δεν αποδέχεται ή δεν κατανοεί την διαλεκτική σχέση ηγεσίας-οπαδών που εμπεριέχει στο βιβλίο της η Χάνα Αρεντ.
Μετά την ήττα του Α' Π.Π. επικρατεί στην Γερμανία η διαλακτική παράταξη η οποία ηττάται εκ νέου απτήν ανασυγκρότηση των αντιπάλων της με τελική κατάληξη στην ανανεωμένη ήττα της στον Β'Π.Π.
Οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, οι Ιταλοί επαναλαμβάνουν το λάθος του πολέμου. Τώρα αναπληρώνουν τα κενά των ανθρωπίνων πόρων με την Μετανάστευση.
Η κρίσιμη απόφαση τους όμως έχει προηγηθεί. Από μπροστά έχουν ηγέτες υπομονετικούς τους οποίους διώχνουν βιαστικά απτό προσκήνιο, πέραν του Ατλαντικού, ενώ όπισθεν έχουν βιαστικούς Ιούδες που τους σιγοψιθυρίζουν για βουνά με πιλάφια.
Κάθε ιστορική περίοδος διαθέτει καθεστώτα και θεσμούς διαφορετικών ή και αντιθέτων κατευθύνσεων. Εκαστος οπαδός ή και παίκτης διαθέτει την ευθύνη της επιλογής του. Ο Αϊχμαν είχε την ανταγωνιστική ικανότητα και την φιλοδοξία να ηγηθεί και να πρωταγωνιστήσει στο Πολεμικό Ολοκαύτωμα του καθεστώτος που παραπλάνησε τους Γερμανούς τους οποίους δεν μπόρεσαν να σώσουν ούτε οι αποδιοπομπαίοι.
Επομένως το καθεστώς κάνει τον Αϊχμαν και ο Αϊχμαν το καθεστώς, το κακό είναι να τα ξεχωρίζει κανείς ή να αδιαφορεί για την ανάμιξη των.

Τα χρώματα της Ιστορίας

Κανείς δε μπορεί κανείς να φτιάχνει το πράσινο του μέλλοντος
μόνο με το κίτρινο των γήϊνων επιθυμιών αν δεν
προσθέτει με σωστή δόση μπλέ της ουράνιας αντικειμενικότητος

Το θάμπωμα απτόν αντικατοπτρισμό της ιστορίας.

Περί όνου σκιάς Μετανάστη

.

Ξέχασαν αρκετοί πολιτικοί ότι δεν αρκεί να έχουν οπαδούς υπέρ ή κατά της μετανάστευσης. Εκτός άν μερικοί μετανάστες θεωρούν εαυτούς οικοδεσπότες ή ιππότες της χώρας και του κράτους και τους προηγούμενους πρόσφυγες τούς θεωρούν ανασφαλείς λαπάδες. Εν μέρει δεν έχουν άδικο, διότι αυτή η χώρα έκλεισε στα σύνορα την ασφάλεια της, επινόησε την συνοροφοβία και κλείστηκε στο καβούκι της παραγράφοντας την ιστορία της.

Αυτή η χώρα που έστησε το κράτος χάριν Ελλήνων Μεταναστών οι οποίοι απο τα πλούτη τους έκτιζαν δημόσια κτίρια για να τα διαχειριστεί ένα νεοσύστατο κράτος μίας πολιτικής ψωροκώσταινας η οποία οσονούπω ξέχασε τι εστί Μετανάστης.

Αυτούς που έφτιαξαν το ελληνικό κράτος κατήντησαν τους απογόνους των επαίτες της γραφειοκρατίας των, να το τίμημα της αχαριστίας. Παντού γύρω μοίρασαν εχθρότητα και καχυποψία, αντί να διακονούν κλίμα εμπιστοσύνης, φυλάκισαν την επιχειρηματικότητα και δήθεν αναρωτιούνται τι φταίει!

Ιδού οι νέες Αλεξάνδρειες τους καλούν, ας πάνε και εκεί να συναντήσουνε τους μετανάστες να καταλάβουνε τι εστί μετανάστευση κεφαλαίου ή ανθρώπων.

.

ΘΕΩΡΙΑ ΠΑΙΓΝΙΩΝ και ΔΕΚΑ ΕΝΤΟΛΕΣ

.
Εάν η Εμπιστοσύνη είναι Κοινωνικό Κεφάλαιο

όποιος/α όποιον/α Προδίδει Χρεώνεται

όποιος/α όποιον/α Εμπιστεύεται Πιστώνεται

Περάστε κι' απ' εδώ

Ο Χότζας κι' ο Χατζής περπατάνε παρέα
ενώ συζητάνε για συμβατικές και κυρίαρχες αντιλήψεις

Η αλγοριθμική ακολουθία της Αψίδας της γέφυρας, απτη μνήμη στη λήθη

Το εμπόριο στη γεφυρα Ριάλτο.

Οσο η θάλασσα σα ποτάμι ρέει
στο μεγάλο βενετσιάνικο κανάλι
οι άνθρωποι περνάνε απο τη μνήμη στη λήθη
και απο τη λήθη πάλι στη μνήμη
ανάμεσα σε εμπόρους
αγοράζουνε τα πάντα με πληρωμή
ακόμη και τον βαρκάρη να τους μεταφέρνει

Το θρυλικό γιοφύρι της Αρτας.

Oσο τα πάντα ρεί στου Αραχθου

το ποτάμι σαν νερό ά.φθόνου

ανάμεσα στις άκτιστες αψίδες
επάνω αποτην γέφυρα
όπου ενώνονται oi ίδιες αψίδες
περνά απο τη μνήμη στη λήθη
και απο τη λήθη στη μνήμη σαν τον Οδυσσέα
που ανεβοκατεβαίνει και ρωτά τον Τειρεσία
αν φθάσει ή δεν φτάσει σε μέρη Ιθάκεια

.

Η αλγοριθμική ακολουθία της μνήμης με τη λήθη

.

Johann Heinrich Füssli

.

Μιά ανύποπτη εποχή Πόλυ, αγόρασα από μελισοκόμο μία πλάκα κερί, γοητευμένος απο την πλαστικότητα του και την αξέχαστη μυρωδιά, την οποία ο κόσμος βρίσκει συνήθως μόνο στα κιτρινωπά κεριά που ανάβει στην εκκλησία για να φέρει στη μνήμη του την ηρεμία προσφιλών προσώπων, χωρίς πολύ πολύ να το ξέρει ή να το θέλει καν.

Η καλή η μνήμη δουλεύει μαζί με τη λήθη ή εναλλάξ, σα ζευγάρι Δήμητρας και Περσεφόνης ανά εξάμηνο κύκλο της φύσης εποχιακό. Αν της άνοιξης τα φύλλα είναι η εποχή της μνήμης της θεάς Δήμητρας φαίνεται παρούσα η Περσεφόνη, το φθινόπωρο όταν πέφτουν τα φύλλα της Περσεφόνιας μνήμης έρχεται η λήθη στα νευρο-εγκεφαλικά κύτταρα της ανθρωπίνης φύσεως σαν σωτήρια αποεκπαίδευση δεν αναρωτιέται πλέον αν ξέρει, ξέρει ότι δεν ξέρει σαν τον Σωκράτη.

Ανάλογη σειρά ακολουθίας αποκαλύπτει και ο Ομηρος στην Οδύσσεια με το υφαντό της Πηνελόπης, τη μέρα υφαίνει τη μνήμη του Οδυσσέα τη νύχτα το ξεπλέκει με τη λήθη.

Στο γιοφύρι της Αρτας επίσης, τη μέρα το χτίζουνε με τη μνήμη, τη νύχτα καταρέει με τη λήθη που ξεκαλουπώνει το κερί της μνήμης, μέχρι να συμβεί ένα γεγονός αξέχαστο και χαρμόλυπο που να μη σβήνει τη μνήμη και να διατηρηθεί η Ακολουθία στο χτίσιμο με Αγρύπνια για να θυμάται ο αρχιμάστορας σε ποιό σημείο βρίσκεται κάθε πρωί η εξέλιξη της Γέφυρας της Μνήμης με τη Λήθη.

Δια να μην αμπελοφιλοσοφώ πολύ Πόλυ, κύταξε τα σχολειά και τις υπηρεσίες, ξεκινάνε πουρνό πουρνό για να μη θυμούνται αυτά που έμαθαν όταν δεν συνδέονται πουθενά με τα χτεσινά αλλά με τα προηγούμενα των προηγούμενων ή τα μεθεπόμενα των μεθεπόμενων σαν το εναλλασόμενο ρεύμα, για να μη σχηματίσουν την κρίση της γνώσεως. Αντιθέτως στην πραγματική λεγομένη οικονομία των υλικών προϊόντων και της βιομηχανίας όπου οι κινήσεις είναι μηχανικές, ο οργανισμός υπακούει καλύτερα άν τις θυμάται χωρίς τις διακοπές της μνήμης, όπως το συνεχές ρεύμα.

Ενα συμπηκνωμένο αφιέρωμα στη Χατζομανωλάκη Πόλυ με τη μνήμη σαν το κερί στο καλούπι και το προσωνύμιο Χατζή που τιμά και δηλώνει λήθη.

Ο Χότζας πηγαίνει στη ταβέρνα παρέα με Αλαβάνο και Καρατζαφέρη

.

Καλή μας ώρα σαν τώρα

μιά φορά κι' ένα καιρό πηγαίνει

ο Χότζας με Καρατζαφέρη παρέα

με Αλαβάνο σε ταβέρνα

διψασμένοι για κουβέντα

Στην υπόγεια τη ταβέρνα ούτε λέξη

σερβίρει με βια του Παλαμά το χέρι.

Ανοίγουνε τον κατάλογο στη βουλή

και ρωτούν όλοι μαζί τί 'ναι τούτο το μεζεκλίκι

τί 'ναι τ' άλλο το μεθυστικό άρωμα στο ρακί.

Χωρίς βιασύνη τίποτε δε γένει

λέει του Παλαμά το χέρι

κι' ο δίσκος αμέσως κάτω πέφτει.

Συγκαταβατικά κουνεί κεφάλι το Καρατζαφέρη

θρύψαλα τάκανε η βία, φέρε αμέσως Παλαμά

γλήγορα καινούργιο μαστραπά.

Οπως ο δυναμίτης σπάει τη πέτρα στα ορυχεία

για να 'κονομήσω και να σας εξηγήσω

φωνάζει ο άλλος δυνατά με βραχνή φωνή στη παρέα

ο Αλαβάνος σαν να είναι στης μάχης την Αλαμάνα.

Είδατε πουθενά εχθρός με φίλο αντάμα να μετρά τη Γη

ή να κάθεται να πίνει στου Παλαμά το κουτούκι

χωρίς βιασύνη υπομονετικά να περιμένει το μεζεκλίκι

χωρίς τη βία απτη διχόνοια να προφυλαχθεί;

Εξαφνα πετάγεται σα γάϊδαρος ο Χότζας

να χωρίσει τη βία απτη βιασύνη,

εφόσον και συ Αλαβάνο έχεις δίκαιο

και συ Καρατζαφέρη έχεις δίκαιο

και οι δημοσιογράφοι κάτι να γράφουνε

δίκαιο έχουνε, κι' οι άλλοι τι να διαβάζουνε

δίκαιο έχουνε αμ' κι' οι άλλοι που ακούνε

και αυτοί δίκαιο έχουνε ας πιούνε να συμφιλιωθούνε

και ύστερα όλοι απτην αρχή ξανά μανά μαλώνουνε

.

Ταυτόχρονα Αμφότερα

GB // Μαΐου 5, 2009 στο 9:21 πμ

Ρίτσα, που θες να ξέρω για τί μιλώ, πάντα

όταν τα ετερώνυμα έλκονται τα

ομώνυμα απωθούνται

όταν τα ετερώνυμα απωθούνται τα

ομώνυμα έλκονται

ταυτόχρονα τα ζεύγη αμφότερα

http://ritsmas.wordpress.com/2009/05/03

Η γλυκόπικρη υπόθεση Παυλίδη

Βέβαια θεωρείται φυσιολογική η φυγομαχία

εφόσον έχει στο χέρι την εξουσία

με πίθο των Δαναίδων νερό να κουβαλά

στο μύλο του διψασμένου να κάμει όνειρα παγούρια

δε δείχνουνε τα δάχτυλα

σαν του πεινασμένου τα μυαλά που ονειρεύονται καρβέλια

σε ξένο αχυρώνα δε μαλώνουνε με ανθρωπιά .....

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ και ΦΑΡΣΑ

airgood είπε...

"Τα πάντα ρεί" τόσο η Αντικειμενικότητα

όσο και η Υποκειμενικότητα, με διαφορετική ταχύτητα

που φέρνει απλά ένα μπέρδεμα.

Aν πάλι σαν Αντικειμενικότητα ορίζεται η Πραγματικότητα τότε αντιδιαμετρικά ευρίσκεται η Φάρσα και η Κυρίαρχη Αντίληψη.

Καλησπέρα σε σε και τους αναγνώστες σου

http://e-cynical.blogspot.com/2009/05/h-i.html

Λέσχη Bildenberg στη Πνύκα Βουλιαγμένη

Fillipe von voltz, ο Περικλής στη Πνύκα.

The starry night of Van Gogh
Γιατί η λέσχη Bildenberg πηγαίνει στη Βουλιαγμένη

από τα προβλήματα του κόσμου φορτωμένη,

-αμ που θές;

σαν τον Απόστολο Παύλο να πηγαίνει

στο λόφο της Πνύκας η Blindeberg καταφθάνει

.

Μαγνητικό πεδίο ετερωνύμων πόλων

Paul Klee, chess theory

GB // Μαΐου 4, 2009 στο 7:26 πμ

Για να προσελκύσει κανείς οπαδούς κ. Μασούρα, χρειάζεται ένα … μαγνητικό πεδίο! που φτάχνεται απο δύο πόλους ετερώνυμους και αντιθέτου φορτίου, στη περίπτωση μας Ευρωπαϊστής-αντιΕυρωπαϊστής.

Στη πορεία τους παρατηρείται η συνέπεια και η επιροή όπότε κρίνονται.

Τα ομώνυμα έλκονται αλλά και τα ετερώνυμα ομοίως.

http://ritsmas.wordpress.com/2009/05/03

Άμες δε γ' εσόμεθα πολλώ κάρονες

.

Δε λέω, έχουμε μεγάλους ποιητές

πολύ μεγάλους συνθέτες

αλλά αδικούνται όσοι δεν έχουνε μαθητές

ή αποστόλους αλλά πολλούς

πάρα πολλούς οπαδούς

.

Προνομιακή χώρα η Ελλάδα

.

Προνομιακή χώρα η Ελλάδα

γεωγραφικά ανήκει στην Ευρώπη

αλλά έχει ιστορία Αμερικάνικη

κινεί τα νήματα εξ ίσου με την Εβραϊκή διαθήκη

Μιά φορά κι' ένα καιρό ήτανε μία χώρα

που ανασυγκρότησε πάρα πολλές προβληματικές

ανάμεσα σε τόσα άλλα οαε.α

τώρα είναι μία ακόμη χώρα

με μόλις ένα κρατικό πρόβλημα

ανάμεσα σε τόσα άλλα

.

Κηδεμόνες εκ Βρυξελών Αρχειν Αρχεσθαι

Klee

Ποιός κυβερνάει ποιόν

σε αυτόν τον τόπο τον ακριβό τον μέγα ιλαρόν

εκ Βρυξέλλες καταφθάνουν στη πόλη των Αθηνών

δύο μάγοι σε άστρον Πορτογαλικόν

Σολάνας και Μπαρόζον με όραμα κηδεμονευτικόν

σα τους Ρωμαίους να παραδοθούν

στον Ελληνικόν παραδειγματισμόν.

Εχομεν απολύτως Εθνικήν εξουσία

το δείχνει άλλωστε η κάθε μία

σφυγμομέτρηση και πάσα διχογνωμία

Λαϊκήν Κυριαρχία διαθέτουμε

oποτε έχουμε εκλογάς και εκλογεία

.
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=16&artId=266343&dt=03/05/2009

Ο Ιλλιγος της Ιστορίας

airgood είπε... 3 Μάϊος 2009 10:00 πμ
.
εκτός απο τα παραμύθια

ίλλιγγο παθαίνει κι' η ατέλειωτη ιστορία

γι' αυτήν όσο τα ίδια κάνει

μας συμφέρει δε μας συμφέρει

http://waxtablets.blogspot.com/2009/01/blog-post_28.html

Η ΠΡΟΕΔΡΙΑ της ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ και η ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ

.
Πράγματι θεωρείται υποθέτω αδύνατον να δεχθεί οποιοδήποτε Βασίλειο την υπαγωγή σε μία εκτελεστική εξουσία που να τίθεται υπεράνω αυτής.

Τι σημαίνει αυτό; Πιθανόν η άρνηση του Ιρλανδικού δημοψηφίσματος προς την ενοποίηση της Ευρώπης να μην βρίσκεται στο σκληρό πυρήνα του ζητήματος.

Πιθανόν το ελληνικό ζήτημα για την κατάληξη της Βασιλευομένης δημοκρατίας να δείχνει τον ευρωπαϊκό δρόμο αλλά και την κυρίαρχη εξήγηση για την γύψινη επταετία.

Μήπως υπάρχει λύση με μία παράλληλη Ευρωπαϊκή Επιτροπή από μέλη των Βασιλικών κρατών της κατ' αναλογίαν της Βουλής των Λόρδων με αρμοδιότητες ανάλογες με αυτές που διαθέτουν στα κράτη τους. Νομίζω ότι "δεν κομίζω γλαύκας εις Αθήνας" απλώς ανοίγω ζήτημα Διαβούλευσης σε Διαπραγματεύσεις που λαμβάνουν χώρα και έχουνε ήδη κάποιο παρελθόν

.

100 ημέρες ΟBAMA hundred days

Eπιχορήγησε την έρευνα βλαστοκυττάρων σε όλα τα ερευνητκά ιδρύματα των ΗΠΑ ενώ στην εξωτερική πολιτική διαμόρφωσε μία πολιτική ήπιας επέμβασης στο Ισλάμ με αιχμή του δόρατος την Κεμαλική Τουρκία του Ερντογκάν.

Το εκπληκτικό σε αυτά τα δύο ζητήματα είναι η σύμπνοια του Ρεπουμπλικανικού και τού Δημοκρατικού κόμματος μαζί το σύνολο σχεδόν των ανθρώπων και των θεσμών στις ΗΠΑ.

Πάρε δώσε είν' η αρχιτεκτονική

Το ΤΕΕ δίνει οικόπεδο, ζητά στέγη στα Προσφυγικά.

Eφόσον η κοπή των δένδρων στη πλατεία Αμερικής των Αθηνών είναι μέρος ενός σχεδίου μάλλον προσυμφωνημένου όπως αποδεικνύεται, η οικολογική ευαισθησία αποκτά νόημα διότι εξυπηρετεί την ανταλλαγή του πάρκου με τις Προσφυγικές Πολυκατοικίες στην οδό Αλεξάνδρας. Η διαπραγμάτευση είναι σκληρή διότι ο κ. Σουφλιάς απαιτεί ανέγερση Σαρακατσάνικης κατσούλας και "Δεύτε λάβετε" απτο "Μολών λαβέ" στο Λειβαδίτι

.

Στρατιωτική διαμάχη και Μεταναστευτική πολιτική στα παράλια της Μικράς Ασίας και το Αιγαίο.

.

Ιστορικά βρισκόμαστε ενώπιον μίας εποχής τηρουμένων των αναλογιών, αντίστοιχης με εκείνην μεταξύ της Μυκηναϊκής περιόδου και της ίδρυσης της Αθήνας, της εκστρατείας του βασιλέα Αλέξανδρου προδρόμου της Ελληνιστικής εποχής καθώς και της κυριαρχίας της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.

Υπ' αυτήν την έννοια ο Κεμαλισμός εκφράζει τον Διαφωτισμό και αναμένει την θετική απάντηση της αίτησης της Τουρκίας στην Ευρώπη ή της Ευρώπης στην Τουρκία έτσι όπως αχνοφαίνεται απο αυτά που ήδη περιέγραψα.

Κατά συνέπεια τι απάντηση να δώσει η ελληνική πολιτική στην αίτηση ένταξης; Αναμφισβήτητα θετική και καλά προετοιμασμένη ως ευρωπαϊκή επαρχία και εθνικό σύνορο. Βέβαια το θέμα δεν είναι μόνο εθνικής κυριαρχίας αλλά και λαϊκής κυριαρχίας η οποία έχει ζυμωθεί αρνητικά ενόσω κάποιοι κρατάνε τα κλειδιά για τα ανταλλάγματα της μεταστροφής.

Είδωμεν.

ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΣ

.

Εκείνο που χωρίζει τους ανθρώπους δεν είναι τόσο η πολιτική όσο η γεωγραφία και η ιστορία. Οπως στην περίπτωση της Αφρικής απο την Ευρώπη. Κυρίως όπως στα παράλια της Μικράς Ασίας απο το Αιγαίο. Οταν οι άνθρωποι ανακαλύπτουν τις διαφορές και τις εξηγούν οι δεισιδαιμονίες μετατρέπονται σε αλήθειες εξελικτικές με αίσθημα πίστεως και ευθύνης.

Τί χωρίζει την Μικρά Ασία απο το Αιγαίο; Αρα και τί την ενώνει. Το μυστικό μάλλον περιλαμβάνεται στην ιστορία. Εξ αρχής η Μικρά Ασία περιείχε μίαν αντίφαση, ώς τόπος ακροτελεύτιος μίας χερσαίας διαδρομής εμπορίου και πολιτισμού που ξεκινά απο το Ξινγιάγκ, το Γιουνάν και το Θιβέτ και καταλήγει ενώπιον στη τρομακτική τότε θάλασσα που περιγράφει ο Ομηρος στην Οδύσσεια και συνεχίζεται με την αναζήτηση της Ατλαντίδος του οράματος του Πλάτωνα που φωτίζει το παρελθόν για να αποδείξει στο μέλλον την κατάκτηση μίας Αγνωστης Επαγγελούμενης Γης γνωστής πλέον τοις πάσι ώς η Αμερικάνικη ήπειρος.

Ο αρχικός πολιτισμός στην ελληνική χερσόνησο έρχεται απο τα παράλια της Μέσης Ανατολής με τον μύθο της Ευρώπης και ωριμάζει στην ΚρητοΜηκυναϊκή εποχή η οποία επιβουλεύεται την ακμή που συμβαίνει στης Τροίας τα μικρασιατικά παράλια. Αυτή η κατάκτηση επανακατακτιέται απο τις Ιωνικές πόλεις που συμβάλλουν στην ίδρυση της Αθήνας μέσω του μύθου του Θησέα και την Ρώμη που συναντούν μετά την Αινειάδα-Οδύσσεια οι Ετρούσκοι-Τρώες.

Ιστορικά τα παράλια εκφράζοντα απο την αφρόκρεμα του ασιατικού πολιτισμού, η οποία γύρισε την πλάτη στον τεράστιο και ανυπότακτο ωκεανό μέχρι να τον ονομάσει Ειρηνικό και διήνυσε ένα μακρύ ταξίδι μέχρι το γαληνεμένο Αιγαίο της Μεσογείου και της Οδύσσειας.

Σήμερα ο πολιτισμός έχει διανύσει όλη την διάμετρο της στρόγγυλης Γης και έχει στρώσει την Ειρήνη παντού ώστε να αίρονται οι αντιφάσεις της με διαπραγματεύσεις.

Ωστόσο το ζήτημα της αντίφασης των παραλίων παραμένει, δεν αφορά πλέον την Στρατιωτική διαμάχη αλλά την Μεταναστευτική πολιτική.

.

.

.

image via busy bee

.

Η Τηλεθέαση ισούται με την Κομματική Γραφεικρατικοποίηση

.
-Διότι η πολιτική διαφεντεύει την κυρίαρχη αντίληψη και η κυρίαρχη αντίληψη την πολιτική με συνέπεια να σχηματίζεται ένας στρόβιλος απο τον φαύλο κύκλο. Κατά τη γνώμη μου πρόκειται να εξουδετερωθεί αυτός ο ρόλος λίαν συντόμως. Οσο "Γιάννης κερνά και γιάννης πίνει" η διαδικασία στηρίζεται μόνο στην εντιμότητα, περαιτέρω είναι αδύνατη η αξιολόγηση μεταξύ τους με τα προφανή στη πλειοψηφία πλέον αδιέξοδα.
Η τηλεόραση δεν είναι πολιτική ενημέρωση αλλά ορθώς κομματική και συνδιαμορφώνει εσαεί και εις τον αιώνα την κυρίαρχη αντίληψη.
Μία προσδοκώμενη τηλεθέαση εντοπίζω στην σύνδεση της τηλεθέασης με την υποχρεωτική εκπαίδευση κυρίως σε μαθήματα γεωγραφίας, ιστορίας και άλλα μαθήματα σχετικά με την άτυπη εκπαίδευση.
Είδωμεν, αν ξυπνήσει κάποτε απο τον λήθαργο η πολιτική
.

Η αδιέξοδη Τηλεθέαση ως Δια Βίου Μάθηση

airgood είπε... 30 Απρίλιος 2009 7:39 πμ

Η Δια βίου μάθηση cynical δεν είναι μόνο συνδεδεμένη με την ανεργία ως τεχνική κατάρτιση αλλά και με την πρόβλεψη της. Αλλά αυτή λογικό είναι να ασκείται μάλλον απο τα κόμματα με άτυπες παιδαγωγικές μεθόδους.
Παραπάνω μάλλον αναφέρομαι στην Δια Βίου Μάθηση που διαμορφώνει την "κοινή λογική" ή καλύτερα την κυρίαρχη αντίληψη. Εδώ τα σκήπτρα προνομιακά κατέχει η Τηλεθέαση, η πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα, λογικό μου φαίνεται η πολιτική νάναι παρούσα στα "παράθυρα" της και απούσα απο την θεραπεία.

.
.

http://e-cynical.blogspot.com/2009/04/blog-post_28.html

Η επιτυχία της πατάτας και ο μαθητής του καλού σχολείου

ΣποροΠατάτα. Η συνταγή είναι απλή, την κόβουμε ανάλογα με τις φύτρες και την φυτεύουμε σε οργωμένο χωράφι. Κάθε ρίζα εφόσον την ποτίζουμε, δίνει 10 με 20 πατάτες σε δύο με τρείς μήνες.

Η πατάτα έχει και μεταφορική σημασία την αποτυχία ή την επιτυχία διότι είναι κρυμένη και αφανής η ανάπτυξη της. Απο τις γιορτές τής ταιριάζουν τα Χριστούγεννα διότι γεννιέται ταπεινά και "Λάθε βιώνει" σαν τον Χριστό μέχρι τα 32 χρόνια. Αστρο λαμπρό την ημέρα σαν τον Ηλιο την βοηθάει να μαζέψει απ τα φύλλα ουράνια συστατικά και βιταμίνες, ενώ με τις ρίζες συλλέγει απτη Γη μέταλλα θρεπτικά και άλλα ιχνοστοιχεία.

Αυτά θυμάμαι απ το καλό δημοτικό σχολείο αλλά αυτά μου λένε και τα τρία μου παιδιά που μεγαλώνουν χάριν στις ρίζες της μητέρας τους.

image http://fr.wikipedia.org/wiki/Fichier:Pomme_de_terre_germ%C3%A9e.JPG

Πατάτα το γενετικό καλαμπόκι;

.

airgood είπε... 29/4/09 8:16 πμ
Ανθρακες ο θησαυρός!

Ενώ η επιλογή σου να ασχοληθείς επιτέλους με την Αφρική την βρίσκω καίρια διότι δεν υπάρχει δημοσιογράφος ο οποίος να καλύπτει ειδησεογραφία απο την μαύρη ήπειρο.

Η μισή ήπειρος ομιλεί την γαλλική και η άλλη την αγγλική γλώσσα οπότε έχουν ένα πλεονέκτημα τα επόμενα χρόνια της παγκοσμιοποίησης.

Οσο για τα καλαμπόκια, μπορεί να μην έχουνε καρπό αλλά είναι πρώτης τάξεως ζωοτροφή, αναμένει λοιπόν κανείς άρθρογραφία σχετική με την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας η οποία μπορεί να μειώσει το λαθροκυνήγι και να προκύψει οικολογικό όφελος, ουδέν κακό αμιγές καλού, χρειάζεται ένας Σούπερμαν στην Αφρική! Ταυτοχρόνως στη Ρουάντα και την Ουγκάντα επιδοτούν σακκούλες βιοδιασπόμενες απο καλαμπόκι και πατάτα οπότε δεν πετάνε τα φυτά δίχως καρπό.

http://diastaseis.blogspot.com/2009/04/blog-post_27.html

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/3/32/Maispflanze.jpg

Οι πατάτες του Καποδίστρια και η πατάτα του Αγγελή

"21η Απριλίου. Οι συνωμότες, έδρασαν «εις το όνομα της πατρίδος» και των «παραδόσεών της αίτινες εκινδύνευον από αλώσεως…»Έτσι, για να μην κινδυνεύσουν οι ψυχές μας, «Διά προκηρύξεως του αρχηγού ΓΕΣ αντιστρατήγου κ. Οδ. Αγγελή, απαγορεύονται καθ' άπασαν την Επικράτειαν και καθ' οιονδήποτε τρόπον η μετάδοσις ή εκτέλεσις μουσικής και ασμάτων του κομμουνιστού Μίκη Θεοδωράκη»"

Το ως άνω απόσπασμα είναι από την ιστοσελίδα "Στήλη άλατος" που καταφέρεται εναντίον των περιοριστικών μέτρων της χούντας εναντίον των πνευματικών δημιουργιών της εποχής.

Αντικειμενικά τα μέτρα έδρασαν υπέρ των δημιουργών όπως στο τρυκ του Καποδίστρια που προκάλεσε την επιθυμία των αγροτών να κλέψουν τον σπόρο πατάτας για να τον καλλιεργήσουν εφόσον τον αγνοούσαν και τον περιφρονούσανε όσο τους χαριζότανε.

Ωστόσο υπάρχουν ένα-δυό κομβικά σημεία, ίσως και περισότερα, στα δυό γεγονότα που χρήζουν αποκάλυψης.

-Η διαφορά σπόρου πατάτας και φαγώσιμης πατάτας, στην πρώτη απαιτείται κόπος έστω και αν έχει κλαπεί. Στην δεύτερη περίπτωση, η φαγώσιμη πατάτα καταναλώνεται άνευ αντιτίμου του προηγούμενου κόπου. Φυσικά υπάρχει ατελείωτη αντιδικία περί του τι είναι "γόνος και τι ψάρι" και αν η ανάγκη επιτρέπει στην ηθική τις δικαιολογίες σαν επιχειρήματα. Στην περίπτωση της τέχνης αξίζει εν τέλει να αξιολογήσει κανείς αν πρόκειται για σπόρο στην τέχνη ή όχι, αν πρόκειται για αναδημιουργική τέχνη ή "αιώνια" και μεταφυσική. Αν δηλαδή η απαγορευμένη τέχνη κατά την μετέπειτα περίοδο της ελευθερίας απέδωσε καρπούς και διαδόχους ή άντεξε όσο άντεξαν και οι έξωθεν περιορισμοί της.

Με αυτό τον τρόπο εξάγονται ασφαλέστερα συμπεράσματα για την σχέση της τέχνης ως ενόρασης με την πολιτική ως τέχνης του εφικτού και αλληλοεξαρτόμενες συνακολουθίες του παρόντος.

-Μηδέν άγαν, είναι φανερό ότι οι "συνταγματάρχες" υπερέβαλαν στα όρια των απαγορευτικών περιορισμών και ευνόησαν υπέρμετρα μέσω της αρνητικής αυτής διαφημίσεως τα όρια μεταξύ των γενεών στο γίγνεσθαι και την δημιουργία. Ερμηνεύονται οι συνέπειες κάθε φορά απο την παρούσα κατάσταση την οποία και ερμηνεύουν ταυτόχρονα.

Προσωπικά αισθάνομαι άβολα όταν γίνεται συναυλία των Rolling stones or Santana αντί νεοτέρων ισαξίων δημιουργών.

image via: http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/67/Solanum_tuberosum.png

Το Παζάρι του Σαββάτου και ο Ναός του Σολομώντα.

Harvard John statue, σε άσπρο χιόνι με φως και σκιές απο ήλιο

Το εμπόριο δεν αντίκειται στην Πίστη

τουναντίον απαιτεί καλή πίστη μεταξύ των συναλλασομένων.

Αν όμως το ζητούμενο είναι να παγιδεύσει κανείς τον Χριστό

τον οποίον έρεναν με βάγια επάνω στον ταπεινό όνο

ή τον Πατροκοσμά τον ανεξαργυρώνυτο,

ακριβέστερα για να εξοντώσει την δημοφιλία τους

κατασκευάζει μία παγίδα με εμφανή σημάδια αλαζονίας

μετατρέποντας την φιλική διάθεση του πληθυσμού σε εχθρική.

Ο Πατροκοσμάς είχε πλούσιο διδακτικό και κοινωνικό έργο,

σε τίποτε δεν εξυπηρετούσε τον ίδιο ή άλλονε (;)

η μετάθεση του Παζαριού των Ιωανίνων που τού αποδίδεται,

απο τις Κυριακές στην ημέρα του Σαββάτου

και η οποία αλλαγή προφανώς είναι έργο των ενοχλημένων

απο την απελευθερωτική διδασκαλία, προεστών της πόλης.

Το κήρυγμα ώς αναπόσπαστο στοιχείο του εκκλησιασμού

και της ρητορικής, απαιτούσε κόσμο στην αγορά-παζάρι

το οποίο εγινόταν ημέρα αργίας ή καλύτερα α-σχολίας την Κυριακή,

την καταλληλότερη για το κήρυγμα με την προσέλευση όλων στην αγορά.

Αλλες παρεξηγήσεις αφορούν λέξεις με εντελώς διαφορετική και αντίστροφη σημασία στον ρούν της γλώσσας και των εννοιών που εκμεταλεύονται σύγχρονοι αντιπολιτευόμενοι ή μη, του Πατροκοσμά, ελέω και ερήμην ρητορικού αντιλόγου και ισχυρών συμφερόντων.

"Αδελφοί μου, λέει ο Κοσμάς, έμαθα πως με την χάριν του Κυρίου μας Ιησού Χριστού δεν είσθε Έλληνες, δεν είσθε ασεβείς, αιρετικοί, άθεοι, αλλ’ είσθε ορθόδοξοι χριστιανοί".

Ως Ελληνες εννοεί βέβαια τους Δωδεκαθεϊστές, πολύ νωρίτερα απο την ονομασία του Κοραή που εδόθη στο νέο ελεύθερο τότε κράτος που περιελάμβανε την Πελοπόνησο και την Στερεά.

"εσύ οπού κάμνεις τα παιδιά, έλεγε σε άλλο κήρυγμα, να τα παιδεύης και να τα μανθάνης γράμματα και εξόχως ελληνικά, διότι η Εκκλησία μας είναι εις την ελληνικήν γλώσσαν. Δεν σας λέγω περισσότερα, διότι είσθε φρόνιμοι και γνωστικοί...».

Ο Πατροκοσμάς είναι 100 περίπου χρόνια μεταγενέστερος του Τζόν Χάρβαρντ αλλά το περιβάλλον και οι επιπτώσεις των δύο ανδρών διαφέρουν μεταξύ τους έτη φωτός

.

Κοσμάς ο Αιτωλός και Κολοκοτρώνης ο Τριπολιτσιώτης.

.
.
Αυτές τις ημέρες όλοι είμαστε μάρτυρες της δεύτερης θέσης ανάμεσα σε όλους τους έλληνες όλων των εποχών του Κολοκοτρώνη ο οποίος με τη σπάθα την φουστανέλα παραποιημένη εξ εσπερίας και την ανάλογου μόδας περικεφαλαία τίμησε την απελευθέρωση της χώρας αλλά το μεγαλύτερο ανδραγάθημα παραμένει η φυλάκιση του.

Απέναντι του ένας φτωχοντυμένος περιπλανητής και κήρυκας της ελληνιστική γλώσσας εν μέσω ημιάγριων διαλέκτων που περιγράφουνε δέκα αντικείμενα και πέντε συναισθήματα.

Αυτός ο κοσμοκαλόγερος πρόδρομος των ατελείωτων πανεπιστημιακών σχολών ελληνικής γλώσσας με τα δεκάδες τμήματα είναι άφαντος και συναντάτε μόνο απο Διογένηδες κυνικούς και εξοστρακισμένους ανάμεσα στους εκατό έλληνες, υποθέτω επειδή κηρύτει οράματα και δεν εξασφαλίζει κολοκοτρωνέϊκα την δουλεια ή επειδή θα δυσκολευόντουσταν να ερμηνεύσουν την διαφορά Ελληνος και ελληνικής γλώσσας τον 18ο αιώνα, στην εποχή του Κοραή και σήμερα στο παρόν.

Ο Χάρβαρντ υπήρξε προτεστάντης ποιμένας και δώρισε την βιβλιοθήκη του στο εκπαιδευτικό ίδρυμα το οποίο σε ένδειξη ευγνωμοσύνης του απέδωσε την ονομασία Βέβαια ο Χάρβαρντ υπήρξε ένα δείγμα του Προτεσταντισμού που συνέδεσε την Πίστη και την Εμπιστοσύνη με την Εκπαίδευση ενώ η Ορθοδοξία την συνέδεσε με την φύλαξη των θησαυρών του Αγίου Ορους και φυλάκισε τους λειτουργούς της με αποτέλεσμα σε μία άκαμπτη παράδοση που δεν θεραπεύει κοινωνικά ζητήματα και αφήνει εκτός ανταγωνισμού να δρά ανενόχλητα ο υλισμός και η μετριότητα.

Η τηλεόραση καλώς ή κακώς ασκεί μαζική επιμόρφωση εξ αποστάσεως, μπορεί δύσκολα μεν να γίνει η αφετηρία πρόσβασης στην κοινωνία απο πλευράς τολμηρών διαδόχων του Κοσμά εξ Αιτωλίας εκ Βατο παιδείου ορμώμενος επίσης.

Τι λέει ο κ. Μπαμπινιώτης;

Περιτό να πω ότι το κήρυγμα του ισαποστόλου Κοσμά έχει καθημερινή και παρούσα χρήση προσαρμοσμένο στην εποχή και τις αντιλήψεις του 18ου αιώνα και δεν έχει καμμία δογματική σχέση με το παρόν όπως λαθεμένα έχει επικρατήσει εκ λαθών ή εξ ανάγκης.

.

Η κολακεία εκ τηλεοράσεως

.

Είμαστε μάρτυρες μίας τηλεθέασης

έμπλεης κολακείας, παρηγοριάς της
άρωστης αλαζονείας
εκ τηλεόρασης διδασκαλίας

Πόλη και Πολιτεία Βαβέλ και Βαβυλωνία

airgood είπε... 26 Απρίλιος 2009 11:32 πμ
Πράγματι, σωστά το εννοείς, η οργάνωση της Πόλης-Βαβυλωνία συμπίπτει με την Αρχιτεκτονική και οι δυό τους με το Πολίτευμα και αυτό με την κατανόηση μέσω του Λόγου και ακολούθως αντιστρόφως.
Η ασυνενοησία άλλες φορές έχει να κάμει με την επιβίωση άλλες με την ευημερία άλλες με άλλα κίνητρα. Εν τω μεταξύ ο άνθρωπος επινόησε την ανεκτικότητα την στωικότητα την ηδονή και διεύρυνε την συνενόηση ή την παρεξήγηση.
Εδώ τριγύρω κάθε συντεχνία και μία γλώσσα συμβολική και κρυπτογραφημένη, ενίοτε τη λένε και εξειδίκευση ή πρακτική εξάσκηση ή επαγγελματική κατάρτιση ή γενικότερα ο σκοπός αγιάζει δεν αγιάζει τα μέσα.



http://asteroessa.blogspot.com/2009/04/blog-post_25.html

Η διάκριση του Μαρξισμού σε Βάση υλική και Εποικοδόμημα άϋλο

http://www.blogger.com/profile/11139819273804037749 είπε... 26 Απρίλιος 2009 12:54 πμ .

Δεν ξέρω αν κατάλαβα καλά, αλλά με το δίκαιο του ισχυρού απ' όσα ξέρω δεν φαίνεται να έχει σχέση ο Νίτσε.
Στο δίπολο που υιοθετείς εργαζόμενοι-επιχείρηση δεν φαίνεται στην πραγματικότητα να υφίσταται επικοινωνία πέραν αυτής που υπάρχουν ανάμεσα σε δυό τσελιγγάτα, υπάρχει ουσιαστικός διαχωρισμός και διάκριση.

Εκεί όπου ισχύει το δίκαιο του ισχυροτέρου κατά συνέπεια και το δίκαιο του αδυνάμου, είναι στο εσωτερικό των προαναφερομένων στρατηγικών σχηματισμών, όπως τις αναφέρεις.

Αφού έχουν εξαντλήσει τον εξοστρακισμό προς ενδυνάμωση της συνοχής των παίζοντας το παιχνίδι του μουτζούρη ή του αδύναμου κρίκου, κατευθύνονται στη μάχη με ακμαίο το "ηθικό".

Πάντως αν θέλει κανείς να κατανοήσει τον καπιταλισμό ή το Χάρβαρντ μάλλον χρειάζεται Μαξ Βέμπερ, ενώ αν θέλει να κατανοήσει τον Μαρξισμό χρειάζεται αναζήτηση κάθε φορά του αδυνάμου προβάτου, δλδ της χριστιανικής ηθικής, για να ξεφύγει απο τον λύκο.

Οποια οδό και αν επιλέξει κανείς σκαλώνει στη θεωρία των Μαζών του Κανέττι και τον Ηγεμόνα του Νικολό Μακιαβέλλι. Οδό η οποία αποκαλύπτει το δίκαιο του ισχυρού και το άδικο του αδυνάμου.

.

http://greekrider.blogspot.com/2009/04/blog-post_4439.html

Mικρά πλην έντιμος Ελλάς ή σε Αντιστοιχία με τις διεθνείς εξελίξεις;

Londinium Adrian, a.d. 125

.

Η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού και της Λήθης

αφίσταται δε της ιστορίας ώς η τέχνη της αναδρομής και της Μνήμης.

Τιμώ πάνω απ' όλα τους ανθρώπους που υιοθετούν τότε το σύνθημα της "μικράς πλήν εντίμου ελλάδος", όπως τον Γ. Βλάχο, τον Βασιλέα Κωνσταντίνο, τον Ι. Μεταξά, τον Ιωνα Δραγούμη, οι οποίοι ανησυχούν απο τις επιπτώσεις του μαξιμαλισμού και της φούσκας του ΜεγαλοΙδεατισμού.

Παρ' όλα αυτά ο Ελευθέριος Βενιζέλος κατανοεί και προσεγγίζει καλύτερα τα ελληνικά συμφέροντα στις ταραγμένες εποχές της Διεθνούς σκακιέρας.

Σήμερα τα κόμματα έχουν αναβαπτιστεί τουλάχιστον δυό και τρείς φορές, άν η δεκαετία του '20 χαρακτηρίζει έντονα την Α' Δημοκρατία του 20ου αιώνα ακολουθούν άλλες δύο, η Β' και η Γ', την δεκαετία του '40 και του '70 αντιστοίχως.

Ανεξαρτήτως τού τι συνέβη τότε, όλα τα κόμματα είναι σε μία νέα αφετηρία και μπορούν να επιλέξουνε σήμερα την μία ή την άλλη οδό, με λιγότερο ή περισότερο ζήλο.

Εν όψει ευρωεκλογών νομίζω ότι το ζήτημα αποκτά προτεραιότητα, αρκεί να τεθεί η επείγουσα πολιτική ανάγκη στο προσκήνιο μέσω νέων πολιτικών ιδεών, "Είδωμεν" .
.

Καλύτερα στην άμμο ....

Imports into Londinium from Roman Empire.

airgood είπε... 25 Απρίλιος 2009 4:00 μμ

Ως αρχιτεκτονας να πω

ότι αν στο σεισμό το υπέδαφος είναι απο άμμο

τα θεμέλια συμπεριφέρονται καλύτερα και

αντέχει πολύ καλύτερα το κτίριο

απο αυτά που έχουν υπέδαφος τον βράχο

http://gefyrismoi.blogspot.com/2009/04/blog-post_24.html

Ακτή Γκουαντάναμο ή Ακτή του Οφέλους μας

image via wiki
Κάθε γεγονός έχει την κρυφή και την φανερή του πλευρά.
Η "συμβατική σοφία", ή κυρίαρχη αντίληψη,
ή κοινή γνώμη, αφορούν την φανερή άποψη.
Αυτή που παίζεται όταν σηκώνεται η αυλαία στη σκευή
στη κερκίδα μπρός στα μάτια του θεατή
παραμένει στήριγμα παντοτινό η κρυφή
στα παρασκήνια του πρωταγωνιστή

Κερδισμένοι ή χαμένοι
η αντίληψη κοινή
η καινοτομία υπομένει
.

Ενωμένη Ευρώπη και Ελλάδα Δυτική δια την Ανατολή και Ανατολή για την Δύση.

.

GB Απριλίου 25, 2009 στο 10:43 πμ

Ολοι και όλα αξίζουν σχολιασμού

συγχαρητήρια και σε σέ Ρίτσα που ανακάλυψες φλέβα χρυσού.
Ασ κάνω ένα κλίκ στον Αυστριακό και τη Φινλανδή που παρεξηγούν την Αθήνα ή οποία δίδαξε ότι η πόλη δεν είναι η κοινωνία αλλά το Πολίτευμα και άρα η Φινλανδή βλέπει τη μάχη μεταξύ της καθαρής και της βρώμικης πολιτικής.

Δυσδιάκριτο αλλά οι μπέηδες σαν λοχαγοί είναι πάρα πολλοί και μέχρι να συνενοηθούν κονφούζιο, όσο όλοι οι άλλοι σε κερκίδες αναστενάζουν.

Επίσης οι Λουξεμβούργιοι είναι 500.000 καθαρόαιμοι και δικαίως ανησυχούν αλλά δεν ξέρουνε ότι τούρκοι και ούγγροι είναι ίδια λίγο πολύ φυλή αλλά και γερμανοί και αυστριακοί και ποιός ξέρει Λουξεμβουργιανοί.

Οπως δεν ξέρουνε ότι δεν αρμόζει στην Ελλάδα μόνο να φυλλάτει Θερμοπύλες αλλά να στρατηλατεί ενωμένη με Βασιλέα Αλέξανδρο στην διεθνοποίηση την Ελληνιστική, όπως αναφέρθηκε περίπου και ο Πατριάρχης Δημήτριος στον Ομπάμα.

Οσο για τον Βούλγαρο που ανησυχεί ας μάθει για το smog of London.

http://ritsmas.wordpress.com/2009/04/24

Gioco da Vinci

airgood@gmail.com είπε... 25 Απρίλιος 2009 9:39 πμ

Παιχνιδίσματα κρυπτογραφίας

όμηρος στον καθρέφτη μπροστά

νάλειπε η συμμετρία

νάχανε σκοτεινή πλευρά τα χνάρια

και η γη πολλά πολλά φεγγάρια

http://asteroessa.blogspot.com/2009/04/blog-post_24.html

O άφαντος! Που βρίσκεται; Ο Ρατατούης

.

airgood@gmail.com είπε... 25 Απρίλιος 2009 10:23

Eίσαι σίγουρη ότι σε αυτό το τραπέζι "κάθεται" ο Ρατατούης;

Ισως να μαγειρεύει στο Βατοπέδι!

Αμ που θες να μαγειρεύει;

Νάμαι πάλι σου ξανάρθα.

http://sofiascomments.blogspot.com/2009/04/blog-post_25.html

Νέα ταλέντα στη Βρετανία, PAUL POTTS

.
http://www.youtube.com/watch?v=DelJrP3P7tA&feature=related

The forty seven Susan Boyle η Ενδελέχεια

http://www.youtube.com/watch?v=nox2DRCAKxk&feature=related

Κυρίαρχη Αντίληψη και Κυρίαρχο Σύστημα

Κυρίαρχη Αντίληψη και Κυρίαρχο Σύστημα

φαίνεται να συναποτελούν το δίδυμο ζευγάρι

εννοιών σε μιά οικογένεια.

Τόσον ο Κάρλ Μαρξ με την διάσημη

ως αναλυτικόν πλέον μέσον και διάκριση

του κόσμου σε Βάση και Εποικοδόμημα,

όπως στην αρχιτεκτονική το θεμέλιο με την ανωδομή.

Οσον και ο Μάξ Βέμπερ

στην ύστερη φάση της εκμηχάνισης

διέκρινε το πνεύμα του καπιταλισμού

απο την ηθική της πεποίθησης και της εμπιστοσύνης,

όπως και η ακολουθία στην πράξη του ηλεκτρονικού αλγορίθμου.

Το μεταπολεμικό πολιτικό σύστημα και όχι μόνο στην Ελλάδα

ακολούθησε ένα μοντέλλο οριζοντίου ιδιοκτησίας

ο ένας όροφος αποδόθηκε στην αριστερά

ο άλλος όροφος στην δεξιά

σε αμφότερες με ξεχωριστό και ανάλογο τίμημα.

Είναι αλήθεια ότι ο επάνω όροφος δεν μπορεί να κάνει

ούτε να αποσπαστεί απο τον κάτω

Ο κάτω μπορεί και χωρίς τον επάνω

όπως γλαφυρά γράφονται μερικά κομάτια των ιστορικών.

Ηλθεν η εποχή των αποκαλύψεων

στη πραγματικότητα και τις ιδέες

εξάλλου δεν εμπνέεται το πνεύμα απο την ηθική

ούτε το εποικοδόμημα απο την βάση

μα ούτε και σε φορά αντίστροφη.

Το άγχος και η αγωνία λέει ο Επίκουρος

δεν προέρχεται απο τα πράγματα

που ορίζουνε τα συστήματα αλλά

απο τις ιδέες που έχουμε γι' αυτά.

Οσοι εξακολουθούν να θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο

ας αλλάξουν αρχικά την κυρίαρχη αντίληψη

διότι του κόσμου το σύστημα αλλάζει και τα πάντα ρεί

και το μόνο που απομένει η πιστή προσήλωση

των καινοτόμων ιδεών και εμπειριών η εξαγωγή.

Αν θέλει κανείς να μιλήσει με χρώματα

ας εικονίσει το πολιτικό σύστημα με μπλέ

τη κυρίαρχη αντίληψη στα κίτρινα

όσο έχουν ανάμιξη σε πράσινα.

Τώρα ποιος ξέρει

τι χρώματα άλλα να

έχουν τα πολιτικά σκηνικά

και τα ουράνια τόξα;

.

Με τον Αη Γιώργη ή με τον δΡΑΚΟ φΙΔΙ

airgood είπε... 23 Απρίλιος 2009 2:37 μμ

Μεθ' ημών ή καθ' ημών

ιδού η απορία εκεί που όλοι οι άλλοι διαλέγουν μ' ευκολία

ο ίδιος κοιτώ με χαρμολύπη και μπόλικη απελπισία.

Εξηγούμε, ώς Γιώργης εγγονός

απο διπλούς παππούδες Γιώργηδες

ώς φίδι στο κινέζικο ωροσκόπιο

γιορτάζω την αέναη μάχη

πανηγυρίζω την αδυσώπητη έκβαση.

Ενας φιλικός αγώνας είν' η ζωή μου

εκεί όπου άλλοι τροχάδην πανικού

ή δίκην λαγού στέφονται νικητές

ή ταχύτατα τρέπονται σε φυγές.

Εμένα πιάνουν οι χαρμολύπες

γέλια και κλάματα μαζί αν θες

σπαρακτικούς κλαυσίγελους για δες

http://gefyrismoi.blogspot.com/2009/04/blog-post_23.html

Οι Κερδισμένοι του Guadanamo

GB // Απριλίου 23, 2009 στο 2:11 μμ


Αν δεν κάνω λάθος ρίτσα
αν κάνω να με διορθώσει ο πρώτος
νομομαθής ή Αριστοτελής
ο οποίος έχει πει
το δίκαιο της αδικοπραξίας
να το ψάχνετε εξω απ’ αυτή.
Το ίδιο συστήνω και δια το Guadanamo
δοθέντος τούτου της Κούβας ακτή,
ποιός είπε πως περνάνε εκεί

όπου οι φύλακες είν’ υπεύθυνοι

για πάσαν μίαν πληροφορίαν.

Y.Γ. Tέλειο το δυτικό πρόσωπο, μη το ξεχάσω, στην ανατολίτικη τέχνη βαμένο,εκεί μακριά μα τόσο κοντά στον Ειρηνεμένο ωκεανό.
http://ritsmas.wordpress.com/2009/04/23

No get excited

In the Robinson Ranch Texas

"No get excited", singing Bob Dylan,

αγαπητέ συνέχιζε ατάραχος και μην αλλάζεις.

Η δικαίωση έρχεται ποιός ξέρει πως, αρκεί ο κόπος.

Ενίοτε η δικαίωση έρχεται με τη σειρά όπως λέει ο Γκάντι

κατ' αρχήν σε αγνοούν, καλή ώρα όπως άδικα παραπονιέσαι,

μετά σε λοιδωρούν

μετά σε καταπολεμούν

και μετά μετά βρίσκεις το δίκαιο σου.

Οι άραβες έχουν δύο λέξεις-Ονόματα για την ισχύ

που βιάζεται και την άλλη που υπομένει,

Νάσερ ή Μανσούρ εσύ διαλέγεις!

http://noctoc-noctoc.blogspot.com/2009/04/blog-post_22.html

To μυστικό παιχνίδισμα τού Ντα Βίντσι στη Μόνα Λίζα. Gioco da Vinci.

.

Mάλλον δεν πρόκειται γι' αγάπη ούτε για πλατωνικό έρωτα, συνήθως κάτι κάπου αλλού βρίσκεται.

Στη Gioco nda την Παιχνιδιάρα.

Στην προαιώνια διάκριση και την διπολικότητα των δύο φύλων. Λογικό δεν είναι ένας εγκέφαλος όμοιος σε αταίριαστα σώματα να προσεγγίζει την Νευροεγκεφαλική σύνθεση;

Ο Δάντης ο Καποδίστριας ή ο Παλαμάς παραιτούνται απο τον ανταγωνισμό και την Διπολικότητα των δύο φύλων, παρατείνοντας τα ανδρικά χαρακτηριστικά και διαβλέποντας την εξέλιξη του ανθρωπίνου είδους.

Απορίας άξια η απουσία γυναικείας προσωπικότητας που τολμά αναλόγως στην ιστορία, εκτός απο την Αντιγόνη, την Πηνελόπη, ... φαίνεται να υπάρχει ένα ζήτημα αντί-μισό γυνισμού. Συνήθως προβάλεται η γυναίκα που αντιδικεί με το ανδρικό φύλο αντί αυτών που ζητάνε όπως οι προαναφερόμενοι το παιχνίδισμα, il gioco secreto di da Vinci, ανάμεσα στα δυό φύλα. Πεδίο ερεύνης λαμπρό οι σχολικές αίθουσες, η Σαουδική Αραβία και τo Δυτικό μοντέλλο.

http://waxtablets.blogspot.com/2009/04/blog-post_21.html

ΠΑΙΔΕΙΑ με ΑΞΙΑ και ΥΠΕΡΑΞΙΑ

Modigliani, "red nude", 1917

Ο http://www.blogger.com/profile/11139819273804037749 είπε, 21 Απρίλιος 2009 11:50 πμ

"Παιδεία με Αξία και Υπεραξία".
Καλά χρόνια τότε που η παιδεία δεν ήταν εμπόρευμα, διότι ήτανε άτυπη, σε τόπους εξορίας, σιμά σιμά ο μουσικοσυνθέτης ή ο παθιασμένος με τον πονεμένο.
Να το επαναλάβει η ιστορία ή όχι; Πάντως κάποιοι προωθούνται ταχύτατα για να το πετύχουν, μοιρασμένοι επιφανειακά σε ρόλους θυτών και θυμάτων.
Η τυπική εκπαίδευση δυστυχώς δι' αυτούς που θέλουνε να αλλάξουνε τον κόσμο χωρίς να τον καταλαβαίνουνε αλλά διακαώς διακατέχονται απο σύνδρομο στέρησης εξουσίας, καταφεύγουνε συνεχώς σε αντανακλάσεις οάσεων εν μέσω μεταφυσικής και πνευματικής ερήμου.
Σε όλους τους σοφούς σχολιαστές ένα ερώτημα απλό εξαιρουμένης της αναρτησάσης ώς "κυνικής", -πώς να γίνει η τυπική εκπαίδευση δωρεάν όσο δεν υπάρχει αν πρώτα δεν επαναεπινοηθεί! Επίσης, επειδή απέχω απο την πραγματικότητα άσ απαντήσει κανείς σοφός γιατί η τάξη η σχολική έχει 30 παιδιά; και μη πάρω απάντηση σαν αδαής ότι ο προυπολογισμός είναι μικρός και οι εκπαιδευτικοί είναι λίγοι διότι είμαι και αφελής αλλά πασχίζω να τηρώ το μέτρο.
Ο νόμος της σχετικότητος λέει ότι για κάθε δεδομένο μάζας παράγεται ίση ενέργεια, σήμερα στην εκπαίδευση παρ' όλην την μάζα παράγεται λειψή ενέργεια ή ... διοχετεύεται αλλοτρίως.
Η παιδεία είναι εμπόρευμα μη μας περνάτε για αφελείς, απλώς είναι υποβαθμισμένη/ο έναντι των ευτελών βιομηχανικών προϊόντων που υποστηρίζονται απο το κεφάλαιο, όσοι βαυκαλίζονται τον μαρξισμό ξέρουν ότι αυτό δεν είναι το χρήμα αλλά η ιδιοκτησία σε μηχανές και ανθρώπινο οκτάωρο.
Λοιπόν όσοι επιθυμούν δωρεάν παιδεία και μόρφωση άς πιάσουν το κουπί και μάϊνα να πάνε στην Ιθάκη τους, όσοι δε κουπιάζουν άς είν' καλά εκεί που στέκουν. Υπάρχει και άλλου είδους δωρεάν παιδεία σαν τα συσίτια στα ξερονήσια είτε σαν την συμπονετική για όσους ανήκουνε σε μείζονα σχήματα, οι άλλοι ταξιδιώτες της Οδυσσειακής παιδείας ας εξακολουθούν να επιδιώκουν παιδεία με αξία και εξατομικευμένο κόπο χωρίς τον Πίθο των Δαναϊδων της υπεραξίας της.
Στη παιδεία σήμερα όπου γης, σε σχολειά εδώ ή αλλού ή στο google χρειάζεται κανείς ειδίκευση ρακοσυλλέκτη ή νατό πω σοφιστικέ θησαυροθήρα στην άγρια φύση της κοινωνίας, με προβειά να κοσκινίζει το νερό μη του κάτσει κανένα ψήγμα γνώσης. Δέστε στο google πως κυλάει η πληροφορία όμως που είναι η γνώση και που τα αναμασήματα και η φλυαρία; Κανείς δεν επιθυμεί δωρεάν παιδεία αλλά κοπιάζει δια παιδεία με Αξία και ψάχνει που χάνεται η ενέργεια της και η απώλεια της Υπεραξίας της απο εκμεταλευομένους και μη.

Εξαιρώ βεβαίως την κρατική παιδεία για δημοσίους υπαλλήλους ή την στρατιωτική εκπαίδευση για την ιεραρχία την στρατιωτική. Διότι εκεί θεωρούν ότι σε μορφώνουν δια να υπακούς, το ακρον άωτον δλδ της μόρφωσης και η γνώση έχει σχήμα τούβλου, σαν τον χρυσό στα θησαυροφυλάκια.

http://e-cynical.blogspot.com/2009/04/blog-post_20.html

Απο τό Ωσαννά στο Σταύρωσον

.

Μέσα σε λίγες ημέρες πως μεταστράφηκε η δημοτικότητα του Χριστού σε λαϊκή αντιπάθεια; Η υπόθεση θυμίζει αρκετά πρόσωπα της ιστορίας, αναφέρω απο την λογοτεχνία αυτό που ήρθε στο νού μου πρώτο, τον γιατρό στο σενάριο του Ιψεν "Ο εχθρός του Λαού", είναι αυτός που διαψεύδει τα σχέδια για άμεση γήϊνη ευημερία και την μεταθέτει στον αόριστο μέλλοντα απομακρυνόμενος απο την τέχνη τού εφικτού της πολιτικής. Παραιτείται απτά συμφέροντα της κυρίαρχης γενιάς υπέρ της επερχομένης εφόσον εξασφαλίζει την ταπεινότητα και τον σεβασμό της.

Η μεγάλη ανατροπή ή αντίσταση του Χριστού είναι η εξέγερση του ενάντια σε μιά ξεθωριασμένη παράδοση με ένδοξο προηγούμενο απο την εποχή των Δαβίδ και Σολομώντα. Η εβραϊκή παράδοση θέλει το δημόσιο χρήμα των επενδύσεων να φυλάσεται στην Τράπεζα του Ναού του Σολομώντα εγγυημένα απο την ενότητα των Εβραίων και της θρησκείας του εναντίον καθενός επιβουλευομένου εχθρού.

Αργότερα στην Ρωμαϊκή πολυθρησκευτική εποχή εμφανίσθηκε το φαινόμενο της θεοποίησης τού αυτοκράτορα όπου τον πρώτο λόγο είχε η ισχύς της βίας ή των όπλων και τον δεύτερο λόγο είχε η αλήθεια των πεποιθήσεων.

Αιτία αυτής της αντίφασης δεν είναι άλλη απο το μέγεθος των Ρωμαίων έναντι των Εβραίων, απο τη μιά η πολυφυλετική πολυπεποιθήσεων επικράτεια της αυτοκρατορίας και απο την άλλη μία μορφωμένη ελίτ, μία διαφορά που παραπέμπει σε βαρβάρους και πολιτισμένους στην "χρυσή εποχή" της Πόλεως της Αθήνας.

Αυτό που είναι κατάλληλο και παράδοση για τον εβραϊκό πολιτισμό διαστρεβλωνόταν επικίνδυνα απο το ρωμαϊκό καθεστώς, στο οποίο αντιστέκεται ο Ιησούς Χριστός, επιβεβαιώνεται τελικά στην ιστορία από το λάβαρο "Εν τούτω νίκα" και απο τις ευρωπαϊκές συνθήκες Αυγούστας και Βεστφαλίας,16ος αιών, όπου αγιοποιείται ο Πρίγκηπας-Ηγεμόνας όπως εν συντομία εκφράζεται απο το "Eius regio cuius religio". Βέβαια παρούσης της Παπικής εξουσίας που διαιτητεύει των αντιθέσεων υπο την αιγίδα της Χριστιανικής καινοτομικής διδασκαλίας εν τω Ναώ τω Σολομώντι.

Η παπική εξουσία είναι πλέον αδύναμη να θέσει εκτός απο την κρατική εξουσία και την τραπεζική-χρηματοδοτική-επενδυτική υπο την θρησκευτική ιεραρχία και διοίκηση.

Μία αξιόλογη απόπειρα κυριαρχίας του κεφαλαίου και του τραπεζικού χρήματος είναι η δημιουργία της πιστωτικής κάρτας των Ιωαννιτών ιπποτών οι οποίοι τίθενται ισχυρότεροι της αδυνατότερης τότε Παπικής εξουσίας και των πιστών σε αυτήν ηγεμόνων, στην οποία αναφέρεται ο "Κώδικας Ντα Βίντσι".

Η επόμενη απόπειρα τραπεζικού συστήματος γίνεται στην ιταλική χερσόνησο της Φλωρεντίας και της Βενετίας απο Εβραίους χρηματιστές παραδοσιακούς γνώστες τής αξίας του συσωρευμένου χρήματος στις Δημόσιες επενδύσεις.

Οταν ο Χριστός εισέβαλε στον Ναό και κατεδίωξε τη ξεθωριασμένη παράδοση ταύτισης του Δημοσίου χρήματος με την δυνατότητα Επενδύσεων που αυτό παρέχει με την ενότητα των ανθρώπων μέσω των θρησκευτικών πεποιθήσεων, εξεγέρθηκε οργισμένα ενάντια στην υποτέλεια της συνοχής των ανθρώπων στο Δημόσιο χρήμα το οποίο μέχρι τούδε απο κοινού και εξ αδιαιρέτου εισέφεραν και απο κοινού προστάτευαν και παρείχαν εγγυήσεις διαφύλαξης

.

Μη κρίνεις ίνα μη κατακριθείς ει μη κολακευθείς

by Salvator Dali

.
Καλό Πάσχα σε όσους ρισκάρουν να αγαπούν
και δε φοβούνται να χάσουν.

Η "συμβατική σοφία" κατά τον Τζων Κένεθ Γκαλμπραίϊθ ή
κατά το ελληνικότερον η "κυρίαρχη αντίληψη"
μετέτρεψε το "μη κρίνεις" σε μη κατακρίνεις.
Η κοινή γνώμη το καταδικάζει και ενίοτε το παραπέμπει
δια να προστατευθεί σε βάθρα εξουσίας υψηλής.

Κανείς όμως δε κατηγόρησε κανέναν αν επαινετικά εκρίθη σε μπλόγκια ή αλλού.
Με ωσαννά αρχίζει η μεγάλη εβδομάδα και βάγια
τον αισθάνονται σαν καίσαρα, ούτε γάτα ούτε ζημιά
τριγυρισμένο από τσιλιαδόρους με άφθονη κολακεία.

Είπε λοιπόν μη κρίνεις ίνα μη κριθείς
δεν είπε μη σατιρίζεις ή μη σαρκασθείς ίνα μη σατιριθείς.
Αλλαξε το κορμί με το ψωμί το αίμα με το κρασί
και με ωσαννά την εβδομάδα των παθών αρχίζει
και οργή στο ξεθωριασμένο όραμα του δίκαιου Σολομών
τα ιερά και τα όσια δεν είναι πλέον οι επενδύσεις
ξεχωρίζει την Ιερή τράπεζα απο την Τράπεζα των Εθνών
και ακολουθεί σταύρωσον σταύρωσον αυτών
που καταλήγει Πάσχα εις τον Κύριον αναστάντα μετά του σταυρού ημών
.

ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΥ και ο μεγάλος ιεροεξεταστής

Sao Paolo, T.Vieira

http://www.blogger.com/profile/11139819273804037749 είπε... 4/18/2009 12:25:00 μμ

.
Ξεθώριασε, χώνεψε ο καρπός της γνώσεως επέστρεψε δε αυτή τη φορά στον παράδεισο του Ιεροεξεταστή και άφησε άπραγο αμήχανο και άνεργο τον Αναστάντα στη Δευτέρα απουσία-παρουσία.

Ο Ντοστογιέφσκι δεν πρωτοτύπησε εδώ, απλά επαναλαμβάνει τον Ομηρο στην Οδύσεια, στον διάλογο μεταξύ Γρύλλου-Οδυσσέα και Οδυσσέα-Κίρκης.

Καλό Πάσχα!

Οσον αφορά τον σεισμό δε φαίνεται να ευθύνεται το Βατικανό διότι πιθανά δεν είχε ηγετική επιροή η οποία να καθορίζει τις εξελίξεις, αποδεικνύοντας περίτρανα ότι το χειρότερο πολίτευμα είναι αυτό που δεν διακρίνεται από ηγεσία.

http://old-boy.blogspot.com/2009/04/t.html

Το Δίκαιο της Αδικοπραξίας

airgood@gmail.com είπε... 18 Απρίλιος 2009 11:58 πμ

Aν και n νοητική "καθυστέρηση" συν τω χρόνω αποδεικνύεται 'μειονεξία' προτερημάτων και ταλέντου, την ευθύνη έχει η εταιρία που δεν ήλεγξε την συμβατότητα ωαρίου και σπέρματος και η οποία εν πάσει περιπτώσει οφείλει με χαρά να συνδράμει την κυρία στην ανατροφή και τις σπουδές, όπως το καλάθι που έφερε τον Μωϋσή(;) στην βασιλική αυλή των Αιγυπτίων.

http://e-cynical.blogspot.com/2009/04/blog-post_16.html

ΜΑΞΙΜΑΛΙΣΜΟΣ να αλλάξεις τον κόσμο!

.

Μαξιμαλισμός δεν είναι να θες να αλλάξεις τη ροή του κόσμου;

εκτός αν εννοεί κανείς να καρπωθείς τις αλλαγές των εποχών

στις εναλλαγές του χρόνου.

Αν η κινούμενη άμμος μπορεί

να παρασύρει το βάρος που στηρίζει

δε περνά απο το μυαλό κανένα

την άμμο να αλλάζει αλλά φροντίζει

σε περισότερο στέρεα εδάφη να μετακινηθεί

να αλλάξει ο ίδιος, τις αισθήσεις να ακονίσει

και να προσέχει που πατάει.

Μαξιμαλισμός και αλαζονεία περισσή

είναι να θες να αλλάξεις τον κόσμο που αλλάζει

και την εποχή με εισοδήματα να ανταλλάζει

.

Η ψυχολογία της προσφοράς και της ζήτησης στην αρχιτεκτονική

.

Προ ολίγων δεκαετιών στις ΗΠΑ

ανθούσε η ειδικότητα ψυχολόγου-αρχιτέκτονα

ειδικευομένου στην αναγκών προτεραιότητα

Θα είχεν αποσοβηθεί η πρόσφατη κρίση

στη στεγαστική πίστη, αντιθέτως η ειδικότητα

σα Δούρειος ίππος άνοιξε κερκόπορτα

για να κυλήσει η ιστορία ανενόχλητα.

Είναι γνωστόν ότι τα λεφτά

στον μεν έλληνα χτίζουνε σπίτια

φροντίζουνε δε γυναίκες στη τουρκιά.

Ψυχολόγοι στα σχολειά. Θυσία ή Ανάσταση; Μανθάνειν ή Αποστηθίζειν.

.
Το σχολειό είναι σα το γεφύρι στην Αρτα
ή σα Λαβύρινθος με το Μινώταυρο του Μίνωα,
όσους καθηγητές κι' αν έχει
και όσους μαθητάδες αν διαθέτει

ουδείς μωρότερος των ψυχολόγων

αν δεν υπήρχαν οι πληροφορικοί ή οι μηχανικοί.

Αν οι ψυχολόγοι κατά τον Υπουργό

κληθούν να συνδράμουν τον Μινώταυρο

τιμή και δόξα στον Λαβύρινθο,

αν πάλι κληθούν να στήσουνε το νήμα το καλό

του Θησέα και της Αριάδνης το μίτο

σημαίνει να εξοντώσουνε το Μινώταυρο

να πάνε σ' άλλα μέρη σ' άλλη γη εκεί δα στην Αθήνα

να κτίσουν άλλη πόλη πιο τρανή χωρίς άλλη θυσία!

.

MEDDAH ο αφηγητής της Ανατολής

Meddah_story_teller

http://www.blogger.com/profile/11139819273804037749 είπε... 15 Απρίλιος 2009 12:34 μμ

Ολοι οι Πρωταγωνιστές έχουν δεν έχουν το χάρισμα του αφηγητή αποκτούν την ιδιότητα λόγω ισχύος φυσικά.

Η ανατολή έχει μεγάλη μα άγνωστη ιστορία στη τέχνη της αφήγησης, δες Meddah.

Y.Γ. Εμένα πάλι δε μου αρέσουν τα Χριστούγεννα αλλά λατρεύω τα Πάσχα, ίσως γιατί γοητεύομαι απο την Ανατολή, του ηλίου, Εaster.

http://gerasimos-memoryland.blogspot.com/2009/04/blog-post_15.html

Το Ματαρόα κι' ο Αξελός

GB // Απριλίου 15, 2009 στο 8:45 πμ
.
Oι απαντήσεις για την Ελλάδα και τον φιλόσοφο
είναι καίριες και απτές
λίγο πολύ σε πάρα πολλούς αλλ’ όχι στην πλειοψηφία ακόμη,
είναι εκπληκτική κατά τα άλλα αυτή η σύμπτωση.

Ο Αξελός και το Ματαρόα πιθανόν μπορούν να πλεύσουν σήμερα πιστεύω στην Ελλάδα,

αποδεικνύουν περίτρανα τι κάνει ο άνθρωπος χωρίς το κράτος πρόνοιας και καταστολής συνάμα, όταν απέπλεαν για Μασσαλία.

Καλή η συν/ξη, καλύτερα που την ανάρτησες

την καλημέρα μου.

http://ritsmas.wordpress.com/2009/04/15

.

Η απορία του Ν.Δήμου

airgood είπε...15 Απρίλιος 2009 10:37 πμ

.
Νομίζω, ότι η ερμηνεία του Ν.Δήμου είναι αρκετά απλοϊκή, ωστόσο αντικειμενικά καίρια. Αν λάβει κανείς υπόψιν την αλληγορία της χριστιανικής διδασκαλίας η οποία σα σφίγγα ή Πυραμίδα κάνει ορατά τα οφέλη του τουρισμού στη σύγχρονη Αίγυπτο, ομοίως και η διδασκαλία του Πλάτωνα και κυρίως η Χριστιανική διδασκαλία διαδίδονται ακόμη κρυπτογραφημένα καίτι εισήλθαμε στην εποχή της Αποκάλυψης της.

Εν ολίγοις, ο Χριστός αποκαλύπτει αλληγορικά τα μυστικά, τότε για την λειτουργία του εγκεφάλου ως σύγχρονος ευροεπιστήμων ή ως ένας Καλιτέχνης Φιλοκαλίας.

Στο δεξί χέρι του Ανθρώπου εδράζεται το αριστερό τμήμα του εγκεφάλου

πού λειτουργεί απο την εποχή του Homo Neaderdal.

Το δε αριστερό χέρι λειτουργεί με το δεξί τμήμα του Εγκεφάλου που ξεκινά την εποχή του Homo Sapiens.

Αρα μπορεί να συμπεράνει κανείς, ριψοκινδυνεύοντας, ότι η βλασφημία στη Βία και το Αδικο είναι εκ των ουκ άνευ στην Αποκαλυπτική ιστορία του Ανθρώπου, κατά συνέπεια πολύ σωστός ο προβληματισμός του κ. Δήμου!

Το ερώτημα που τίθεται στις μέρες μας βασανιστικό, μήπως καλείται ο Κόσμος να να αντιστρέψει τον Κ.Μάρξ που αντέστρεψε τον Χέγκελ?

Μήπως χρειάζεται η Συμφιλίωση του Ανθρώπου με το Δίκαιο με μέσα Ανθρωπίνως δίκαια?

http://dimitrisdoctor2.blogspot.com/

Κέντισε η Μαρουδιά το χρόνο Κέρδισε

.

airgood said... April 12, 2009 10:44 PM

Πολύ Επικούρια η ιστορία σου Νocte, για να θυμηθούμε και τον Ι.Γιάλομ.

Η Μαρουδιά ζει σε κεντημένο κήπο του Επίκουρου, δεν έχει άγνοια του φόβου μα έκανε ότι κεντούσε απο το χέρι της για να "κερδίσει" χρόνο.

Kέρδισε μία θέση στον κόσμο των ζωντανών, να τη θυμούνται να δημιουργούν και να κερδίζουν χρόνο.




http://noctoc-noctoc.blogspot.com/2009/04/maroudia-old-folk-tale-from-cyprus.html

ΠΟΛΕΜΟΣ είν' η ΡΗΤΟΡΙΚΗ, με άλλα μέσα.

.

Πόλεμος είν' η Ρητορική με άλλα μέσα

συναίνεσης ή εξ αντιθέτου

in consensus or in contrario

.

Ο Ιψεν δε σταμάτησε στην Acquila. Χωρίς Ηγεσία.

L'Aquila (Italy) - Fontana delle 99 cannelle

.

Ποιός να φανταστεί ότι η πη γή μολύνεται απτό ραδόνιο

πόσω μάλλον να γίνει ο "Εχθρός του λαού"

Aφήσανε τη σιωπή στη δυναστεία

οι ίδιοι πάθανε τόσες φορές που είπανε

στον εξόριστο γιατρό από την Νορβηγία

"ο Χριστός δε σταμάτησε στο Εμπολι" ποτέ

Μαθητής και Μαθητευόμενος, Gran Torino.

12 Απριλίου 2009 στο 2:32 μμ
GB είπε

“Gran Torino”. Δεν είναι “κινεζάκια” αλλά Χμόνγκ, φυλή κυνηγημένων στη πατρίδα τους ως αντιφρονούντες κατά συνέπεια πολιτικοί μετανάστες στις ΗΠΑ αλλά αν αυτό είναι δευτερεύον, πρωτεύον είναι η ταύτιση ή σύμπτωση του Αμερικανού με τον νεαρό Χμόνγκ.

Αδιόρατα μεν αλλά συγκεκριμένα ο Κλίντ Ηστγουντ έβλεπε τη νεανική του ηλικία στο πρόσωπο τού Mετανάστη, του προστατευόμενου και μαθητεύοντα γείτονα. Βίωνε τη βία της συμμορίας απέναντι στη μοναχική προσωπικότητα του ανθρώπου με αποκορύφωμα την άρητη διατύπωση ότι την συμμορία τη γεννά ο φόβος που νικά τον άνθρωπο σαν υποχείριο συμμορίας ή “παρέας” ή “κουμπαριάς” και τον κάνει τραγικά ευάλωτο απέναντι στη φάρσα … φού! στη κάνη του δάκτυλου!

.

.

.

http://vlemma.wordpress.com/2009/04/12/habibi/#comment-12233

Η ζωή πριν τον σεισμό, η σημασία των προσεισμών στη Λ' Ακουίλα, πόνος χωρίς θάρρος

.

Aξία έχει "η ζωή πριν τον σεισμό" στη Λ' Ακουίλα,

εκείνη η ψυχραιμία και η απάθεια της "κακής νοικοκυράς

που δε μαγειρεύει και δε προνοεί εκ των προτέρων"

σε όλη τη περίοδο της προσεισμικής διάρκειας.

Καιρός να γράψουμε για εκείνη την περίοδο σε κάθε Ακουίλα, προ Σεισμού

.

http://e-epiloges-dionysos.blogspot.com/2009/04/blog-post_11.html

Μέση Ανατολή

airgood@gmail.com είπε... 12 Απρίλιος 2009 11:32 πμ

.
"αιώνια θύματα" οι Εβραίοι του δόγματος Carpe diem,

μάλλον λάθος κάνεις όπως πολλοί άλλοι.

Αν ήταν θύματα ο κόσμος θάτανε λιγότερο δίκαιος

χωρίς πίστη και τραπεζικό σύστημα.

Αν κάποιος κάνει το θύμα πιθανόν είναι αιτία "οδόντος".

Διότι ποιός ταυτίζεται με ποιόν είναι πολύπλοκη υπόθεση

πεταλούδας πέταγμα, χαοτική.

http://nosferatos.blogspot.com/2009/04/blog-post_9538.html

O ΜΠΕΚΕΤ και ο ΙΩΒ

GB είπε .... Απριλίου 12, 2009 στο 10:14 πμ

Περιμένοντας ή Βιάζοντας, οι δυό όψεις του ιδίου νομίσματος,

στην επικαιρότητα εξάλλου εξαιτίας “της όψης του σπαθιού που με βίά μετρά τη γή”.

Ο Μπέκετ εκφράζει την αγγλοσαξωνική βιασύνη όπου υστερεί η Ανατολή.

Μανσούρ σημαίνει να καιροφυλακτεί το σωστό timing, τη συγκυρία, τη σύμπτωση, των απόψεων, τη συνισταμένη της ισχύος και της αληθείας.

Ο Νάσερ βιάζεται για τη νίκη, είναι ανυπόμονος.

Ο Μπέκετ και ο“Γκοντό” δεν κείνται εκτός αυτών των συνθηκών.

Ας έλεγε ο Μπέκετ στον Ιώβ αν περιμένει άσκοπα!

.

http://ritsmas.wordpress.com/2009/04/12

Διαλεκτική και Τυπική Λογική

airgood είπε.. 10 Απρίλιος 2009 12:17 μμ

.

Τα πράγματα είναι και δεν είναι αυτά που είναι, σύμφωνα με τη Διαλεκτική λογική.

Αντιθέτως η τυπική λογική τα θέλει να είναι αυτά που είναι.

Δικαίωμα και της μίας και της άλλης να πιστεύουν σε δικούς τους νόμους, καθήκον τους να είναι ανεκτικές

.

.

.

http://palioskilo.blogspot.com/2009/04/to.html

Υπευθυνότητα, Ελλιμενισμένων ή Ποντοπόρων; Ανθρώπων και Πλοίων.

.

airgood είπε...
Η σύγχυση που επικρατεί στην Υπευθυνότητα εν πολλοίς την "ευθύνη" έχει η νοοτροπία που δεν επιθυμεί να ξεχωρίζει τις Συνθήκες Ελλιμενισμού απο αυτές της Ποντοπόρου.

Να εξηγηθώ με ένα ρητορικό ερώτημα, μπορεί να κρίνει ή να 'Αξιολογήσει' εκ του ασφαλούς ο πασαλιμανιώτης τον καπετάνιο Αχαάμπ του Χέρμαν Μέλβιλ ή οποιονδήποτε άλλον σώφρονα ή μη;
10 Απρίλιος 2009 10:15 πμ

.

.

.

http://e-cynical.blogspot.com/2009/04/blog-post_09.html

Το Διεθνές Δίκαιο

.
.

Από τη καρέκλα, δεξιά του Ομπάμα δεν απουσιάζει κανείς παρ' εκτός μίας νοοτροπίας. Ωστόσο οι φωτογραφίες είναι παράλληλης και ζωτικής σημασίας σε μιά κεντρική πολιτική των Ηπα σχετική με το ταξίδι του Προέδρου της.

Παράδοξη η σιωπή λαλίστατων ανθρώπων του πνεύματος και της πολιτικής. Δε ξέρουν ή δε καταλαβαίνουν επειδή συμφωνούν ενάντια σε συμφέροντα και πιστεύω, επειδή αδυνατούν και δε τολμούν να αντιμετωπίσουν τις ιστορικές αντιφάσεις τους.

Eίναι προφανές, η επίσκεψη Ομπάμα αφορούσε τον ρόλο της Τουρκίας στο εσωτερικό του Ισλαμικού κόσμου. Υπ' αυτή την έννοια αναγκάστηκε να παρεξηγήσει τον ρόλο του Πατριάρχη, αυτό βέβαια δε δικαιολογεί τη σιωπή απο μέρους των ιστορικών και των πολιτικών.

Αν επισκεπτόταν τη Ρώμη προφανώς δε θα έβλεπε τον Πάπα μαζί με τοπικούς θρησκευτικούς ιεράρχες άλλων θρησκειών εξ αιτίας της ισχύος και της κρατικής υποστάσεως του Βατικανού, την οποίαν αρνήθηκαν οι Πατριάρχες, πιστοί στη ρήση και την οργή τού Χριστού στο Ναό του δίκαιου Σολομώντα.

Αν η Τουρκία θεωρεί εαυτόν μία κληρονόμο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, τότε, αποδίδει στον Πατριάρχη το Διεθνές δίκαιο που αρμόζει στην ιστορία της.

Αν πάλι, όσοι θεωρούν ότι η ιστορία ξεκινά από το μηδέν, tabula rasa, τότε θεωρούν εν ισχύ το εθνικόκρατικό δίκαιο και την υπαγωγή του Πατριαρχίου στην τοπική εξουσία με την οποία σε κανένα ζήτημα δε συναντιούνται.

Υπάρχει διέξοδος απο αυτή την άγονη αντιπαράθεση; Φυσικά, η ίδρυση κρατικοειδούς εξουσίας υπο τον Πατριάρχη, είναι ζήτημα διεθνούς δικαίου, πρώτο βήμα η έναρξη σχολής της Χάλκης.

.

Περί οφέλους ή κέρδους

.

Αν υπάρχει διαφορά

κρύβεται από τη δεξιά και την αριστερά.

Διότι αν το κέρδος θεωρείται κατάπτυστο ή αυτοσκοπός

δεν είναι μέσον, επιδίωξη και όφελος

έννοια ανίερα αποκλεισμένη και μέσον που δεν αγιάζει ο σκοπός.

Ο Σισύφειος άμμος άθλος του χρόνου

.

.

O δρόμος για την επιβίωση του ανθρώπου

εκτός απο την έξοδο απο τον παράδεισο

και τον μύθο του Σισύφου*

μπορεί να μοιάζει και με τον αγώνα

να ανέβει κανείς απο την κλεψύδρα της άμμου

και τη κορφή απτην Πυραμίδα όσο τον ουρανό κυτά

να κερδίζει αγωνίας κόκκους χρόνου

.

.

.

*ΣΙΣΥΦΕΙΟΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ
Ο βασιλιάς της Κορίνθου Σίσυφος ανεβάζει ένα βράχο πάνω στο βουνό, όταν όμως πλησιάζει στην κορυφή, ο βράχος κατρακυλά και η προσπάθεια επαναλαμβανεται. Λέγεται για κάθε προσπάθεια επίμονη και σκληρή όπως είναι η ίδια η επιβίωση, θεωρείται και η αρχαιοελληνική εκδοχή της μεταθανάτιας περιόδου.

.

.

.

foto by penelope's blog

Terremoto tremendo and Camping

.

Tουλάχιστον δύο μήνες χρειάζονται

να μετακινηθεί ο πληθυσμός μίας πόλης

προκειμένου να ελλατωθούν οι συνέπειες

σε ανθρώπινους πόρους.

Δύο μήνες είναι περίπου η περίοδος

απο τους προσεισμούς στον σεισμό,

η οποία μπορεί να αντιμετωπιστεί

τουλάχιστον όσον αφορά την νυκτερινή ζώνη

της ζωής στην πόλη μεταφερμένη σε οργανωμένες

κατασκηνωτικές μονάδες.

Αξίζει να το δούνε σοβαρότερα οι ιθύνοντες,

να μη μας πιάνει στον ύπνο προπάντων.

.

Αποεκπαίδευση όπως λέμε εκπνοή!

airgood είπε... 6 Απρίλιος 2009 5:35 μμ

Σωστά, η αποεκπαίδευση είναι μήτηρ πάσης μαθήσεως,
όπως και η εκπνοή είναι αναγκαία για μία σωστή αναπνοή.




http://manosbee.blogspot.com/2009/04/blog-post_9435.html

Ανέξοδη συμπόνια

.
Παράξενη η ερώτηση του εφέτη,
"άν εγνώριζε τον νόμο" ο κατηγορούμενος
διότι άγνοια νόμου
δε λογίζεται ως τεκμήριο αθωότητος.

Σε ποιούς απευθυνόταν άραγε ο Εφέτης;
Εδώ στη χώρα ευδοκιμεί η φιλευσπλαχνία εν γένει
υπέρ Παλαιστινίων, κατά Αντισιωνιστών κλπ.,
δια της τεθλασμένης οδού αναζητείται ματαίως ταυτότης!
By http://www.blogger.com/profile/11139819273804037749, at 4:35 πμ



http://enstaseis.blogspot.com/2009/04/blog-post_8317.html

Αρχή σοφίας φόβος Θεού

.

.
Καλά δε κατάλαβα Ιρβινγκ Γιάλομ
αν δε φοβάται κανείς το θάνατο διαπρέπει στη ζωή;
το ξέρουνε καλά εκεί στη Παλαιστίνη,
αλλά γιατί δεν ισχύει "φόβος Θεού σοφίας αρχή"
άραγε τι λένε οι ψυχολόγοι

Να φοβάται ή να σέβεται κανείς τη ζωή
.

Η Γη γυρίζει και η οφέλεια ή εκμετάλευση.

airgood@gmail.com είπε... 6/4/09 9:58 πμ

Ολοκληρώνεται μία εποχή και αρχίζει μία άλλη";
Ας κάνει την αυτοκριτική σε αυτήν που ολοκληρώνεται
να το δούμε και οι αμαθείς και οι πτωχοί τω πνεύματι.
Χρήσιμο το έργο του, κατάλληλου προς αποδόμηση στερεοτύπων και αποεκπαίδευσης souvenirs or memorabilia, ή αναμνηστικών φετίχ, εξ ου και αναλόγως αντιπαθής σε συλλέκτες ταριχευμένων γνώσεων, κορακίστικου ξύλινου λόγου και γραπτών φαρσί. Μέχρι τώρα είναι γνωστότεροι οι ιερείς των δογμάτων του παρελθόντος εφεξής άραγε θα παραχωρήσουν την ιεραρχία στους ιερείς του μέλλοντος; Τέτοια τύχη η παράδοση;
Ποιός αντέχει άλλον έναν Μάρξ; ακόμα δεν μάθαμε τον παληό.
Qvo vadis? Tώρα δα που ξεχάσαμε τον Ηράκλειτο, να τον παίρνετε στα σοβαρά διαμήνυσε ο Ιπποκράτης στους Αβδηρίτες και τον έσωσε απτον Οστρακισμό τους.
Ακουσον άκουσον το άτομο διασπάται! και η Γή να γυρίζει. "Κολόμβε έλα εδώ εσύ", άσε τι πιστεύουν οι άλλοι, σημασία έχει οι ιθαγενείς να μη κάνουν άλλες θυσίες.

http://diastaseis.blogspot.com/2009/04/blog-post_04.html

Υ.Γ. Εστω ότι ο Ζερόμ Κερβιέλ έκαμε την κατάχρηση ως insider για να διασκεδάσει, όπως λέει, οι άλλοι τι νοιώσανε; τα οφέλη από την επερχόμενη κρίση; κάτι απο Κοσκωτά εδώ μου μυρίζει

Αναζήτηση εικόνων με εικονίδια αλγοριθμικά

.
Η αναζήτηση εικόνος χωρίς λέξεις, σήμερα,
μάλλον είναι αδύνατη διότι
είναι ζήτημα εικονιδιακού αλγορίθμου
δύσκολου λιγάκι
αλλ' όχι ακατόρθωτου.

Αραγε αυτό να σημάνει
λιγότερη ή περισότερη
δημιουργία πνευματική
λιγότερη ή περισότερη
δημοσιοποίηση ή κατοχύρωση
.

Αρσάκεια στα Σκόπια

.

Δε ξέρω τι γίνεται με τους μνηστήρες και την Θεσσαλονικιά

και πότε έρχεται ο βασιλιάς Αλέξανδρος στα προσκήνια,

μέχρι τότε Αρσάκεια στα Τίρανα Αρσάκεια στα Σκόπια

για τη διεθνή γλώσσα στην Αλεξανδρινή εποχή στα 200 χρόνια

π.Χ.

.

.

.

http://www.arsakeio.gr/index.php?Itemid=79&id=24&option=com_content&view=article

Καπιταλισμός με άλλο Καθεστώς και ποία Παγκόσμιαν Ηθική;

.

"Ο Καπιταλισμός θα επιβιώσει"

επιμένει ο Αμάρτυα Σεν αλλά

με άλλο Καθεστώς ή με άλλη Παγκόσμια

Ηθική, άραγε εν τίνι νίκα

για να θυμηθούμε τον Μέγα

Κωνσταντίνο ή τον Μαξ Βέμπερ

ποίος πιστεύει πλέον σε πρίγκηπα

εκείνου τη θρησκεία να έχει παρακαταθήκη.

.

.

.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=262547&ct=6

Η εξομολόγηση στη πέτρα

.

Εχει μιά σοφία η εξομολόγηση στη πέτρα

κανείς δεν εκμεταλεύεται τα προσωπικά βάσανα

διότι είναι ανάμεσα στον ανθρωπο

και την σιωπηλή σκληρή πέτρα,

όποιος τολμήσει να διαβεί συνθλίβεται

απτη λογική και τα αισθήματα

απλά νοιώθει αμέσως να εξαπατάται

.

http://akamas.wordpress.com/2009/04/05

ΝΑΤΟ σύμφωνα ΒΑΡΣΟΒΙΑΣ -- N.E.T.O.

.

Εχει την αίσθηση κανείς ότι τα δύο συστήματα ασφαλείας και άμυνας υπήρξανε άσπονδοι αντίπαλοι σε ένα παιχνίδι win-looser.

Τίποτε αναληθέστερο.

Στη πραγματικότητα η ασφάλεια και η άμυνα αφορούσε την εύθραστη ειρήνη στο εσωτερικό των χωρών των Συμμαχιών.

Η κατάργηση του Συμφώνου της Βαρσοβίας είχε σα συνέπεια κυρίως την εξέγερση της Τσετσενίας, της οποίας η σύγκρουση πράγματι δεν άξιζε το κόστος της διατήρησης του. Υπ' αυτή την έννοια έχουμε μάλλον προσάρτηση ή Συγχώνευση Συμφώνων με εδαφική διεύρυνση, πιθανόν έχουμε ένα νέο σύμφωνο να ανταποκρίνεται στη Παγκοσμιοποίηση και ένα νέο όνομα στη νέα Συμφωνία, ΝΕΤΟ, Nord Emisphere Treaty Organization, probably.

Ενόψει Νάτο

.
image by: http://grsail.blogspot.com/2009/03/blog-post_7654.html

.

Αν περιδιαβεί κανείς τις αναρτήσεις

το Νάτο είναι σαν τον Μινώταυρο

ή σιγά του στο αυτί του ψιθυρίζεις

ή τρομάζεις και μπλοφάρεις τον αντίπαλο

.

Αν διαλυθεί το Νάτο στην Αποκάλυψη

στο πάγκο να βάλει κάθε κατεργάρη

μέχρι τότε η Αριάδνη με τον μίτο περιμένει

απτον Μίνωα με τον Θησέα να ελευθερωθεί

.

Αραβόσποροι Μοζαράμπ ή Τουρκόσποροι ογλού και οι Αναστενάρηδες

.

... Χριστιανοί υπο την κατοχή ή την ασφαλή προστασία αλλοφύλων

στη Νότια Ισπανία ή την Μ.Ασία,

δε πατούν σε κάρβουνα ούτε αναστενάζουν υπο την προστασία ομοθρήσκων.

.

τσιλιαδόροι και δημοτικότητα

.

Τι περιμένουνε τόσοι τσιλιαδόροι

γύρω γύρω μαζεμένοι;

στο θέαμα του πρωταγωνιστή

παρακολουθούνε ξαναμένοι

να μοιραστούνε οφελημένοι

απτή τέχνη την ταχυδακτυλουργική

.

Οσο δε πάει το Παρίσι στο Αγιο Ορος πάει αυτό στην Εκθεση ...

.

"Ο Άθως και η Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Θησαυροί του Αγίου Όρους"

Πραγματικοί θεματοφύλακες οι μοναχοί των θησαυρών του Αγίου Ορους

αλλά και θεραπευτές όλων αυτών που επισκέπτονται

και φιλοξενούνται στο Αγιον Ορος.

Ομως τι γίνεται με αυτούς που δε πάνε στο Ορος,

γιατί δε πηγαίνουνε οι μοναχοί στις εκκλησίες

ή στο μάθημα των Θρησκευτικών

των Θεολόγων φιλοξενία.

Τα ζητήματα δε κρύβονται κάτω απτα χαλιά

Δεν υπάρχεις πουθενά Κοσμά απτην Αιτωλία

πρόγονε στο κάτω κάτω για κάθε ιδέα εθνικιά

Η Προπαγάνδα

Αν κατάλαβα καλά

η Γ. Αγγελοπούλου με τα λεφτά της
πουλάει σε αναγνώστες Προπαγάνδα
ποτέ δε κατάλαβα πως οι αναγνώστες αγοράζουνε

Προπαγάνδα με τα λεφτά τους

.

Βία και μη Βία

.
Relations between India and Cyprus have been
traditionally very close and friendly.
Archbishop Makarios had the highest respect for Mahatma Gandi.
Παρ' όλα αυτά η Κύπρος δε νίκησε χάρις στη
στρατηγική της μη βίας
αλλά χάρις στον πόλεμο υπό τον στρατηγό Γρίβα.

Φαντασθείτε να μην υπήρχε ο Μέγας Αλέξανδρος
πρώτος όλων των εποχών ο Κολοκοτρώνης,
χάρις στη βία που επέδειξε εναντίον του εχθρού

Το νησί ο Πραστατευτισμός και ο Αποκλεισμός.

John Donne

GB ... Απριλίου 2, 2009 στο 3:07 μμ

Αν επιχειρήσει κανείς να πλέξει τις φωτογραφίες της ανάρτησης, τότε,

αν συμφωνεί με τον Τζον Ντόαν δε συμφωνεί με τη Μέρκελ, η οποία αποφεύγουσα τους διαμαρτυρόμενους διαδηλωτές στη χώρα της, θέλει έλεγχο της Οικονομίας και της Μετανάστευσης ήτοι μέτρα μερκανταλιστικά και Προστατευτισμού.

Αν πάλι συμφωνεί με τον Ρούσβελτ, που δεν πήγε στο Λονδίνο, δε φαίνεται να συμφωνεί με τον Ομπάμα που πήγε.

Πάντως συμφωνώ με τον ευρυματικό τίτλο σου.

http://ritsmas.wordpress.com/2009/04/02

Η γνώση -της σάτιρας- είναι δύναμη

http://www.blogger.com/profile/11139819273804037749 είπε... 2/4/09 10:11 πμ

Παρουσιάζεται, στην ανάρτηση, η Εβραϊκή σάτιρα 'κρυπτογραφημένα'.

Πάντως οι Εβραίοι μάθανε να μη παίζουνε το παιχνίδι της Διελκυστίνδας μεταξύ των συμφερόντων τους. Αφήνουνε στους συμπλεγματικούς να "κυβερνάνε τον κόσμο", αυτοί κάνουνε τον ανήξερο.

Εξάλλου το σώμα που σπρώχνει 'άσκεφτα' το σύμβολο, εκτός απο σάτιρα του συμβόλου τους δε λέει πουθενά σε ποιόν ανήκει!

Φαίνεται ότι οι N.Y.T. άντιλαμβάνονται το μήνυμα της αλλαγής και τείνουν τη χείρα φιλίας.

http://diastaseis.blogspot.com/2009/04/blog-post.html

Διαχωριστική στην Ελλάδα, ούτε δεξιά ούτε αριστερά!

.
Πού να χαράξει κανείς την διαχωριστική με νόημα στο παρόν carpe diem προς το μέλλον όταν ακουμπά με σιγουριά στο παρελθόν. Μιά Διαχωριστική που να μην μηδενίζει τον Ανταγωνισμό όπως συμβαίνει στη Διελκυστίνδα. Μιά Διαχωριστική με ήπιες συγκρούσεις όπου τα λάθη σημαίνουν δοκιμές αντί τιμωρίας.
Η αφετηρία μπορεί να γίνει απο δυό μοντέλλα πρωταγωνιστών στην ιστορία, των Γερμανών και των Εβραίων. Πράγματι έχουν μία βασική διαφορά σαν χάσμα που τους φέρνει να ανταγωνίζονται και να συγκρούονται στη καμπή τού 20ου αιώνα.
Οι Γερμανοί θεωρούνται ένα σπουδαίο έθνος με βασικό χαρακτηριστικό το Μορφωτικό χάσμα μεταξύ των Φιλοσόφων της και των Γερμανών, οι οποίοι ωστόσο είναι αρμόδιοι να επιλέξουν τους ηγέτες τους κατ' εικόνα και ομοίωση των.
Αντιθέτως οι Εβραίοι, κυρίως μετά την έξοδο των ηγετών τους απο τη Βαβυλώνα, χρησιμοποιούν το θρησκευτικό αίσθημα και τη κλειστή κοινωνία και αργότερα την διασπορά για να ιδρύσουν ένα έθνος μορφωμένων, ένα έθνος ψαλτών όπου δεν υπάρχει μορφωτική διάκριση ανάμεσα στον ιερέα και τον πιστό, τον κυβερνήτη και τον κυβερνώμενο αλλά μόνον μία λεπτή γραμμή ηθικής απόχρωσης.
Εφόσον οι συγκυρίες για τους Ελληνες θεωρούνται κρίσιμες δεν απομένει παρά να διαλέξει κανείς ανάμεσα σε αυτά τα κορυφαία μοντέλλα. Να επιλέξουν* άραγε μία υπερμορφωμένη τάξη στην Ελλάδα ή να επιλέξουν την μόρφωση όλων, αρνούμενοι τον μέσον όρο αλλά με την αρχή της πλειοψηφίας να σέβεται την έρευνα, την καινοτομία και την ανεκτικότητα.
Αν ο σκοπός πανθομολογουμένως θεωρείται η μόρφωση τότε τα μέσα δε μπορεί να τον αγιάζουν αλλά να προσιδιάζουν. Η προσοχή και η ειλικρίνια προσανατολίζεται λοιπόν στα μέσα για ν' αποδείξουν του λόγου ή του σκοπού το αληθές και την αντίφαση λόγων και έργων
Πρακτικά αυτό σημαίνει τέρμα στα λιβανίσματα και "φρέσκα κουλούρια". Πολύ απλά να το πω, είναι παρωχημένος όποιος κολακεύει ήρωες άλλων εποχών και υπηρετεί την σερβιρισμένη γνώση με υποταγή και δικαιολογία την επιβίωση, διότι αυτή την δικαιούται δεν του την χαρίζει κανείς.
Βέβαια δημοψήφισμα δε γίνεται αλλά οι κανόνες σε όποιον δρόμο επιλέξει κανείς, οποιαδήποτε στιγμή, επιβάλλεται να συγκλίνουν μετά απο συγκρούσεις χωρίς βία και αποκλεισμούς.



*Στις αρχές του 20 αιώνα εδόθη μία ανάλογη μάχη με αίσια έκβαση, μεταξύ "αρχαιολατρών" και "ελληνιστών", θαυμαστές του χρυσού αιώνα, 5ος π.χ. εναντίον των της Ελληνιστικής εποχής, 30ς αιών π.Χ., με νίκη ασφαλώς των δευτέρων γνωστών και ως Δημοτικιστών.

The battle in Greece on brain with the pain.
Η Μάχη στη Μόρφωση μαζί με την Επιβίωση.

Cynicism. We can believe it

airgood@gmail.com είπε..1 Απρίλιος 2009 1:00 μμ

"Cynicism. We can believe it" by S.Critchley in N.Y.Times.
Εν ολίγοις, άν θέλει κανείς ελευθερία δλδ να μην νοιώθει σαν ραγιάς, χρειάζεται εντιμότητα, για να έχει εντιμότητα δε χρειάζονται τα λούσα. -Τώρα παγώνει η κάρτα για τα περίσια.

Ποιά είναι; Ποιός να ξέρει;

http://e-cynical.blogspot.com/2009/03/blog-post_31.html

Τα συμφέροντα!

ο δείμος του πολίτη είπε...

Το ερώτημα, airgood, σε κάθε περίπτωση είναι ποιοανού συμφέροντα εξυπηρετέι ο πολιτικός και ο πολίτης σε κάθε περίπτωση; Του δικαίου, της κοινότητας και της πόλης ή του Στρατού; Και ναι μεν ο πολίτης έχει κάθε δικαίωμα να λέει ο,τι θέλει και να τάσσεται υπέρ όποιας πλευράς επιθυμεί με όποιο σκεπτικό κρινει λογικό, ο πολιτικός επιτρέπεται μόνο του λαού που τον εκλέγει να προασπίζεται τα συμφέροντα.

1/4/2009 8:52 πμ

airgood@gmail.com είπε...

Συμφωνώ απόλυτα με την τελευταία φράση αλλά πρέπει να παραδεχθείς ότι δύσκολα ξέρει κανείς ποιά είναι τα συμφέροντα του πολίτη.
Επιπλέον αν τα μάθει, το πιθανότερο είναι όπως τόχει δείξει κι' η ιστορία, να τα κρύψει απτον πολίτη που προτιμά να εξαπατάται παρά να γνωρίζει.

http://chldimos.blogspot.com/2009/03/blog-post_28.html

ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΙΑ Κ. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ και ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΗ ΠΟΔΗΛΑΣΙΑΣ-DRAFTING

.

Η τακτική της πολιτικής επικαιρότητος δεν έχει διλήμματα ή κατακάθια.
Είναι μία άσκηση ποδηλατικής προπόνησης τύπου drafting στην οποία ο πρωταθλητής περιμένει πίσω απο τους συναθλητές της ομάδας του, διατηρώντας την ενέργεια του για την ανάβαση ή για το φινάλε. Εν τω μεταξύ όλοι αναμένουν με ανυπομονησία τ' Απομνημονεύματα του σχετικά με τις Διεθνείς σχέσεις τής Πρωθυπουργικής διπλωματίας με τρόπο βέβαια που δε προδίδουν μυστικά αλλά συμβάλλουνε στην ανοδική πορεία της χώρας.

Πάντως το drafting αξίζει της προσοχής από τις άλλες ομάδες.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artId=261774 Το δίλημμα
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artid=261780 mea culpa or mea pulpa

Αρχιτεκτονική σαν κάρβουνα-Αναμμένα καίνε κρύα μαυρίζουν

GB // Μαρτίου 30, 2009 στο 6:17 μμ

Παρεξήγησα τον τίτλο της ανάρτησης.
Στην αρχιτεκτονική του συρμού “υπέρβαση” σημαίνει “αυθαιρεσία” εξ αιτίας υπέρβασης του Συντελεστή Δόμησης.
Τι άλλο να προσθέσω;
Στον Αρχιτεκτονικό σχεδιασμό δεν ισχύει η προσφορά και η ζήτηση αλλά ο Αποκλεισμός.
Δεν ισχύει η μέθοδος “δοκιμή λάθος” όπως έκανε ο Εντισον με τη λάμπα πυρακτώσεως.
Σαν υστερόγραφο τα λόγια του Τσόκλη, διότι η Αρχιτεκτονική είναι τέχνη: “Οι πούστηδες οι άλλοι το καταλαβαίνουν-εννοεί το αριστούργημα-και το ορίζουν…. και ίσως πέσεις στη παγίδα-ως δημιουργός- να υπερασπιστείς τη γνώμη τους ” .
Αναφερόμενος στο ποδόσφαιρο είναι εξίσου εύλογο γιατί οι διαιτητές ευνοούν τον Ολυμπιακό, διότι έχει τη καλύτερη ομάδα και πίσω του η κριτική των λαθών τους δεν επηρεάζει τη πραγματικότητα.
Εν ολίγοις οι “Ποτηρόπουλοι δεν έχουν ανάγκη χειροκροτημάτων” αλλά όλοι οι άλλοι έχουμε ανάγκη να ξέρουμε τι φταίει στον καθένα για τον ‘αποκλεισμό’ που θυμίζει τριτοκοσμικές χώρες.
Η αρχιτεκτονική είναι σαν τα κάρβουνα, αναμμένα καίνε, κρύα μαυρίζουν”.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία σου

http://ritsmas.wordpress.com/2009/03/30

Ο άνδρας κάμει τη γενηά;!

.

Προφανώς παντού υπάρχει η

συνέχεια, στο κάθε τί

αλλά που είν' η Αρχή

η Αλήθεια βρίσκεται εκεί,

γενηές ντυμένες με μανδύες.

.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_100073_18/03/2007_219766

Συναλληλία ή Διελκυστίνδα;

airgood@gmail.com είπε...

Περιγράφεις μιά κατάσταση σα φάρσα,

σαν βιώματα σε σπηλιά του Πλάτωνα,

Αριστοφανικά, συμπλέγματα εξουσίας να αυτοσατιρίζονται.

Τι μέλλεται;
30 Μάρτιος 2009 10:40 πμ

http://boustasia.blogspot.com/2009/03/blog-post_29.html

Αλλάζουμε σελίδα στο Νάτο;!

.

Πιθανόν, σε μία εποχή όπου συζητείται έντονα η διαμόρφωση σχέσεων εμπιστοσύνης Νατο-Ρωσίας, όλα είναι πιθανά.

Το Νατο είναι μία στρατιωτική συμμαχία υπερατλαντικής και παγκοσμίου εμβέλειας, έχει όμως και πολιτική μορφή που αφορά την ανάπτυξη πνεύματος καλής γειτονίας και τη προληπτική αποτροπή συγκρούσεων μεταξύ των μελών της.

Μέχρι σήμερα επικρατούσε το δόγμα του "απο μακριά και αγαπημένοι" δεδομένου ότι η ύπαρξη συναλλαγών γεννά προστριβές, γεγονός που επαληθεύτηκε στην ιστορία απο γεγονότα πριν και μετά την ένταξη στη "Συμμαχία".

Η Παγκοσμιοποίηση άλλαξε τους όρους, κάμει ανέφικτη πλέον την "απομάκρυνση", το ψυχροπολεμικό κλίμα, το βέτο και το εμπάργκο.

Υπ' αυτήν την έννοια οι προστριβές με Σκόπια και Αγκυρα μετατίθενται σε θερμό κλίμα των οικονομικοπολιτιστικοκοινωνικών σχέσεων με βήματα μάλλον αργά αλά Εστερναχ, τρία μπρός δύο πίσω, άλλοι βλέπουν τα μεν άλλοι τα δε σε μία διελκυστίνδα με μπλόφες και ουσία

.

Η Πολιτεία του Μ. Καρλομάγνου και του Νασρεττίν Χότζα

.

Χρονολογικά συμβαίνουν περίπου την ίδια εποχή

το ένα στη Δύση το άλλο στην Ανατολή.

Ο Καρλομάγνος ενώνει την Ευρώπη και θέτει τα θεμέλια της Γαλλίας και της Γερμανίας. Πως το πετυχαίνει άραγε να ενοποιήσει αντιμαχόμενους και πολυδιασπασμένους τοπικισμούς;

Αναθέτει σε ομάδες δύο ανθρώπων, έναν απο τη τάξη των ευγενών μ' έναν ιερέα να περιδιαβούν και να κηρύξουν τις βασιλικές αποφάσεις. Πρόκειται για ένα πολίτευμα βασισμένο στη τριάδα ή τρόϊκα.

Ο βασιλέας παρών-απών, ο ευγενής εκπρόσωπος τού "καίσαρα" και των γήϊνων συμφερόντων, ο δε ιερέας εκπρόσωπος του Θεού και των πνευματικοθρησκευτικών συμφερόντων. Με αυτό τον αντιαυταρχικό και παιδαγωγικό τρόπο ο Καρλιομάγνος έγινε αποδεκτός απο τους υπηκόους και κατάφερε να σταθεροποιήσει την εξουσία του σε περιοχές της σημερινής Γαλλίας και της Γερμανίας.

Πολλοί στην Ευρώπη θεωρούν ότι ανάλογο πείραμα μπορεί να συμβάλλει τα μέγιστα στην Ευρωπαϊκή ενοποίηση και κατ' ουσίαν αυτή η μέθοδος υπερισχύει κάθε άλλης στις Βρυξέλλες.

Ομως υπάρχει και το Πολίτευμα του Χότζα που ενοποίησε το χώρο της Μ. Ασίας αλλά και πέραν αυτού. Τα χαρακτηριστικά είναι αρκετά διαφορετικά, ο Χότζας δεν αποκαλύπτει αποφάσεις του βασιλέα μα αποκαλύπτει τη νοοτροπία ενός εκάστου ανθρώπου για το Πολίτευμα μίας πανσπερμίας φυλών. Με τη μέθοδο του αυτοσαρκασμού και του χωρατού που παραπέμπει στον Αριστοφάνη μιλά για αφηρημένους κανόνες πολιτεύματος όπως το δίκαιο και η ισότητα, με λόγια απλά και κατανοητά. Ομως σέβεται την εξουσία όπως ο Σωκράτης και ο Χριστιανισμός που θεωρεί τους λειτουργούς του Κράτους υπηρέτες των πολιτών-υπηκόων.

Στον 20ο αιώνα ο Ν. Πουλαντζάς ισχυρίζεται ότι το Κράτος είναι πλέον μία γραφειοκρατική νομεκλατούρα που δεν έχει την πολυτέλεια να ακούει ή να ακούγεται με τίποτε και από κανέναν. Αυτό ίσχυσε τα μάλλα σε χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού που επιχειρούσαν την ανάπτυξη μέσω της Εκβιομηχάνισης, πριν και έπειτα απο τον Β' Π.Π.

Φαίνεται ότι η γραφειοκρατία δεν αντέχει άλλο και μπορεί να αλλάξει στη μεταβιομηχανική και Ηλεκτρονική εποχή επαναφέροντας το μοντέλλο του Καρλομάγνου ως παράδειγμα συνοχής, γνωστό εξάλλου στην ελληνική ύπαιθρο απο το τρίο της εξουσίας "χωροφύλαξ-παππάς-δάσκαλος".

Εν προκειμένω εκείνο που φαίνεται να λείπει απο την προς Ενοποίηση Ευρώπη είναι το πνεύμα του Χότζα. Ενα πνεύμα που σέβεται και δεν αντιμάχεται τον Κυβερνήτη, που επεμβαίνει στη φάρσα και τον φόβο των κυβερνουμένων και αντλεί απο τη σοφία τους για να ξεχωρίσει την ήρα απτό στάρι. Παρά ταύτα δε καταργεί τις αντιθέσεις που φτιάχνουν σύνορα μεταξύ των φυλών αλλά τις θέτει σε κανόνες υπό την συγκεντρωτική κυριαρχία του Ηγεμόνα και την θρησκευτική Πίστη.