Μια φορά κι' ένα καιρό, εάν το χρυσόμαλλο δέρας πού δίνει ο Φρίξος στο βασιλιά της Κολχίδας δεν ήτανε μόνο μιά προβειά αλλά μιά διαδικασία την οποία οι περισότεροι τη γνωρίζουμε σαν κόσκινα με οπές διαφορετικής διαμέτρου όπου στο τέλος οι πιονέροι τού χρυσοφόρου Ελντοράντο συνέλεγαν με υπομονή τα ψήγματα σαν ρόγες στητές μέχρι να φτάσουν από κεί και στην υπόγεια φλεβική πηγή.
Αν ψάξει κανείς να βρεί ποιά είναι η προβειά σήμερα, ποιά είναι η κοπηλατική διαδικασία εξόρυξης πλούτου σ' ένα ποτάμι ασταμάτητο σαν τον κόσμο πού κυλά ορμητικά μέσ' απτήν πηγή και καταλήγει στο στόμιο τού ωκεανού ήρεμα όσο κι αθόρυβα.
Αν ψάξει κανείς να βρεί ποιά είναι η προβειά σήμερα, ποιά είναι η κοπηλατική διαδικασία εξόρυξης πλούτου σ' ένα ποτάμι ασταμάτητο σαν τον κόσμο πού κυλά ορμητικά μέσ' απτήν πηγή και καταλήγει στο στόμιο τού ωκεανού ήρεμα όσο κι αθόρυβα.
Αν φανταστεί κανείς την Αυτονόητη υπόθεση πού αρκετοί γνωρίζουν, εάν βρίσκεται σε σούπερ μάρκετ τί πρόκειται να γίνει όταν διαλέγει αυτό πού έχει ανάγκη με την καλύτερη τιμή ενώ μετά πληρώνει κι' εξοφλεί τον λογαριασμό. Αν ξεκινήσει τώρα κανείς αντίστροφα όταν πηγαίνει στην αγορά κι' αραδιάζει στα ράφια τον λογιστικά εκ τιμημένο κόπο τής γνώσεως υλικό ή μη. τι προσδοκίες έχει να συμπίπτει αβίαστα με τούς επελαύνοντες πελάτες για να συνάψει ακόμη ένα σύμφωνο άλληλο κατανόησης
Για τον καθένα είναι ξεχωριστό το χρυσόμαλλο δέρας.
Για τον καθένα είναι ξεχωριστό το χρυσόμαλλο δέρας.
