Η κρίση στην Ελλάδα μπορούσε να αποφευχθεί ως αυτονόητη όπως και ο α' ή ο β' παγκόσμιος πόλεμος στον 20ο αιώνα, εξίσου και οι παραλείψεις στο Μνημόνιο, όμως επήλθαν ενώ τώρα απομένει η αναγέννηση ενός νέου συστήματος με τήν ηθική του οπότε τον λόγο έχουν οι συνειδήσεις, ένοχες ή αθώες υμών και ημών οι οποίες ως λάθε βιώσας με το χάρισμα της άγνοιας τής επώνυμης ή ανώνυμης καθενός προσωπικότητας. Οπότε το μόνο που απομένει last but not least είναι οι εμπειρίες ως απόσταγμα στην επόμενη γενηά όπου κανένας επιλέγει ελεύθερα ή μη με τον Κύκλωπα ή τον Οδυσσέα.
